018. Cüz

    Nüzul SırasıCüzSayfaSure
    74 18341Muminun(23)

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ

١

قَدْ اَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ

(1) kad eflehal mü’minun
gerçekten mü’minler felah bulmuştur

1. kad : olmuştu
2. efleha : felâha erdi
3. el mu’minûne : mü’minler

٢

اَلَّذينَ هُمْ فى صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ

(2) ellezine hüm fi salatihim haşiun
onlar ki namazı huşu içinde kılarlar

1. ellezîne : o kimseler, onlar
2. hum : onlar
3. fî salâti-him : onların namazlarında
4. hâşiûne : huşû duyanlar

٣

وَالَّذينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ

(3) vellezine hüm anil lağvi mu’ridun
onlar ki, faydasız şeylerden yüz çevirenlerdir

1. ve ellezîne : ve o kimseler, onlar
2. hum : onlar
3. anil lagvi (an el lagvi) : boş şeylerden, boş sözlerden
4. mu’ridûne : yüz çevirenlerdir

٤

وَالَّذينَ هُمْ لِلزَّكوةِ فَاعِلُونَ

(4) vellezine hüm liz zekati failun
onlar ki, zekatlarını verenlerdir

1. ve ellezîne : ve o kimseler, onlar
2. hum : onlar
3. li ez zekâti : zekâtı
4. fâilûne : yapanlar, yerine getirenler

٥

وَالَّذينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ

(5) vellezine hüm li fürucihim hafizun
onlar ki, ırz ve namuslarını muhafaza edip koruyanlardır

1. ve ellezîne : ve o kimseler, onlar
2. hum : onlar
3. li furûci-him : onların (kendi) iffetleri (ırzları)
4. hâfizûne : koruyanlar

٦

اِلَّا عَلى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومينَ

(6) illa ala ezvacihim ev ma meleket eymanühüm fe innehüm ğayru melumin
ancak kendi zevceleri ve sahip oldukları cariyeler (hariç) artık bunlar (ilişkilerinden dolayı) kınanmazlar

1. illâ : hariç, den başka
2. alâ ezvâci-him : onların (kendi) zevcelerine
3. ev : veya
4. mâ meleket : sahip oldukları şeyler
5. eymânu-hum : onların elleri
6. fe inne-hum : o taktirde muhakkak onlar
7. gayru : değil
8. melûmîne : levmedilmiş, kınanmış

٧

فَمَنِ ابْتَغى وَرَاءَ ذلِكَ فَاُولءِكَ هُمُ الْعَادُونَ

(7) fe menibteğa verae zalike fe ülaike hümül adun
artık kim ararsa bundan ötesini işte onlar adalet ölçüsünü aşmışlardır

1. fe menibtegâ (men ibtegâ) : artık kim isterse
2. verâe zâlike : bunun arkasında, bunun ötesinde
3. fe ulâike : o taktirde işte onlar
4. hum : onlar
5. el âdûne : haddi aşanlar

٨

وَالَّذينَ هُمْ لِاَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ

(8) vellezine hüm li emanatihim ve ahdihim raun
onlar ki, emanetlerine ve verdikleri ahde riayet ederler

1. ve ellezîne : ve o kimseler, onlar
2. hum : onlar
3. li emânâti-him : emanetlerine
4. ve ahdi-him : ve ahdlerine
5. râûne : riayet edenler, koruyanlar, uyanlar, sadık olanlar

٩

وَالَّذينَ هُمْ عَلى صَلَوَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ

(9) vellezine hüm ala salevatihim yühafizun
ve onlar namazlarını muhafaza ederler

1. ve ellezîne : ve o kimseler, onlar
2. hum : onlar
3. alâ : üzerine, …e
4. salavâti-him : onların namazları
5. yuhâfızûne : muhafaza ederler, devam ettirirler

١٠

اُولءِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ

(10) ülaike hümül varisun
işte bunlar varislerin ta kendileridir

1. ulâike : işte onlar
2. hum : onlar
3. el vârisûne : varisler, miras sahipleri

١١

اَلَّذينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فيهَا خَالِدُونَ

(11) ellezine yerisunel firdevs hüm fiha halidun
onlar firdevs cennetine varis olacaklar onlar orada ebedi olarak kalacaklar

1. ellezîne : o kimseler, onlar
2. yerisûne : varis olacaklar
3. el firdevse : firdevs (cenneti)
4. hum : onlar
5. fîhâ : orada
6. hâlidûne : ebedî kalanlar

١٢

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ سُلَالَةٍ مِنْ طينٍ

(12) velekad halaknel insane min sülaletim min tiyn
Yemin olsun ki, yarattık insanın öz hulasasını çamurdan

1. ve lekad : ve andolsun
2. halaknâ : biz yarattık
3. el insâne : insan
4. min sulâletin : özünden
5. min tînin : balçıktan, nemli topraktan, organik ve inorganik maddelerden

١٣

ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فى قَرَارٍ مَكينٍ

(13) sümme cealnahü nutfeten fi kararim mekin
sonra onu nutfe yaptık sağlam bir yerde

1. summe : sonra
2. cealnâ-hu : onu kıldık
3. nutfeten : nutfe, damla
4. fî karârin : karar kılmış halde (bir yere yerleşmiş olarak)
5. mekînin : sağlam, kuvvetli

١٤

ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَامًا فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْمًا ثُمَّ اَنْشَاْنَاهُ خَلْقًا اخَرَ فَتَبَارَكَ اللّهُ اَحْسَنُ الْخَالِقينَ

(14) sümme halaknen nutfete alekaten fe halaknel alekate mudğaten fe halaknel mudğate izamen fe kesevnel izame lahmen sümme enşe’nahü halkan ahar fe tebarakellahü ahsenül halikiyn
sonra getirdik o nutfeyi bir kan pıhtısı haline sonra kan pıhtısını bir embriyo yarattık sonra yarattık o embriyo parçasından bir takım kemikler sonra o kemiklere et giydirdik sonra ona hayat verdik (ruh verip) başka bir yaratılışla Allah ne mübarektir yapıp yaratanın en güzeli

1. summe : sonra
2. halaknâ : biz halkettik, yarattık
3. en nutfete : bir nutfe, bir damla
4. alakaten : alaka (rahim duvarına bir noktadan bağlı olan), embriyo
5. fe halaknâ : sonra yarattık
6. el alakate : alaka (rahim duvarına bir noktadan bağlı olan), embriyo
7. mudgaten : (bir çiğnem et görünümünde) mudga, cenin
8. fe halaknâ : sonra yarattık
9. el mudgate : (bir çiğnem et görünümünde) mudga, cenin
10. izâmen : kemik
11. fe kesevnâ : sonra giydirdik (üzerini kapladık)
12. el izâme : kemik
13. lahmen : et
14. summe : sonra
15. enşe’nâ-hu : biz onu inşa ettik, şekillendirdik
16. halkan : bir yaratılış
17. âhara : başka, diğer
18. fe : öyleyse, işte böyle
19. tebârekallâhu : Allah tebarektir, mübarektir (tebâreke allâhu)
20. ahsenu : en güzel
21. el hâlikîne : halkedenler, yaratanlar, yaratıcılar

١٥

ثُمَّ اِنَّكُمْ بَعْدَ ذلِكَ لَمَيِّتُونَ

(15) sümme inneküm ba’de zalike le meyyitun
sonra mutlaka sizler bundan sonra elbette öleceksiniz

1. summe : sonra
2. inne-kum : muhakkak siz
3. ba’de zâlike : bundan sonra
4. le meyyitûn : mutlaka ölecek olanlarsınız

١٦

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيمَةِ تُبْعَثُونَ

(16) sümme inneküm yevmel kıyameti tüb’asun
sonra mutlaka sizler kıyamet günü (tekrar) dirileceksiniz

1. summe : sonra
2. inne-kum : muhakkak siz
3. yevme el kıyâmeti : kıyâmet günü
4. tub’asûne : beas olunacaksınız, yeniden diriltileceksiniz

١٧

وَلَقَدْ خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَاءِقَ وَمَا كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غَافِلينَ

(17) velekad halakna fevkaküm seb’a taraika ve ma künna anil halkı ğafilin
yemin olsun, yarattık biz! sizin üzerinizde yedi yol ve bizler yaratmaktan gafil olmadık

1. ve lekad : ve andolsun
2. halaknâ : biz yarattık
3. fevka-kum : sizin üzerinizde
4. seb’a : yedi (7)
5. tarâika : tarîkler, yollar
6. ve mâ kunnâ : ve biz değiliz
7. anil halkı (an el halkı) : yaratmaktan
8. gâfilîne : gâfil olanlar

Sayfa:342

١٨

وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَاَسْكَنَّاهُ فِى الْاَرْضِ وَاِنَّا عَلى ذَهَابٍ بِه لَقَادِرُونَ

(18) ve enzelna mines semai maem bi kaderin fe eskennahü fil erdi ve inna ala zehabim bihi le kadirun
semadan indirdik ölçü miktarı su o suyu bazı mekanlara yerleştirdik şüphesiz biz onu gidermeye de kadiriz

1. ve enzel-nâ : ve biz indirdik
2. min es semâi : semadan
3. mâen : su
4. bi kaderin : kader ile, takdir edilmiş miktarda, bir ölçü ile
5. fe : böylece
6. eskennâ-hu : onu iskân ettik, yerleştirdik, durdurduk
7. fî el ardı : yeryüzünde
8. ve in-nâ : ve muhakkak biz
9. alâ : …e
10. zehâbin : giderme
11. bi-hi : onu
12. le : mutlaka, elbette
13. kâdirûne : kaadir olanlar, muktedir olanlar, gücü yetenler

١٩

فَاَنْشَاْنَا لَكُمْ بِه جَنَّاتٍ مِنْ نَخيلٍ وَاَعْنَابٍ لَكُمْ فيهَا فَوَاكِهُ كَثيرَةٌ وَمِنْهَا تَاْكُلُونَ

(19) fe enşe’na leküm bihi cennatim min nehiyliv ve a’nab leküm fiha fevakihü kesiratüv ve minha te’külun

sizin için onunla bahçeler var ettik sizin için (arz da) hurma ve üzüm, içlerinde bir çok yemişler de, ve onlardan yersiniz

1. fe : böylelikle, böylece
2. enşe’nâ : biz inşa ettik, yarattık
3. lekum : sizin için
4. bi-hi : onunla
5. cennâtin : cennetler, (ağaçlı) bahçeler
6. min nahîlin : hurmalıklardan, hurma ağaçlarından
7. ve a’nâbin : ve üzümlerden, bağlardan
8. lekum : sizin için (vardır)
9. fî-hâ : orada, içinde
10. fevâki-hu : onun meyveleri
11. kesîretun : (pek) çoktur, çok (vardır)
12. ve min-hâ : ve onlardan
13. te’kulûne : siz yersiniz

٢٠

وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِسَيْنَاءَ تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِلْاكِلينَ

(20) ve şeceraten tahrucü min turi seynae tembütü bid dühni ve sibğil lil akilin
bir ağaç çıkar Tur-i Sina dağından (hem) yağ bitirir hem de yiyenlere katık olur

1. ve şecereten : ve ağaç
2. tahrucu : çıkar
3. min tûri seynâe : Turi Sina’dan
4. tenbutu : biter, yetişir
5. bi ed duhni : yağı
6. ve sıbgın : ve bir katık
7. li el âkilîne : yiyenler için

٢١

وَاِنَّ لَكُمْ فِى الْاَنْعَامِ لَعِبْرَةً نُسْقيكُمْ مِمَّا فى بُطُونِهَا وَلَكُمْ فيهَا مَنَافِعُ كَثيرَةٌ وَمِنْهَا تَاْكُلُونَ

(21) ve inne leküm fil en’ami le ibrah nüskiyküm mimma fi bütuniha ve leküm fiha menafiu kesiratüv ve minha te’külun
şüphesiz hayvanlarda sizin için ibretler vardır karınlarında ki sütten size içiririz sizin için onlarda daha bir çok faydalar (vardır) onların etlerini de yersiniz

1. ve inne : ve muhakkak
2. lekum : sizin için (vardır)
3. fî el en’âmi : hayvanlarda
4. le ibreten : ibret, bir ders
5. nuskî-kum : size içiririz
6. mimmâ (min mâ) : şeyden
7. : içinde
8. butûni-hâ : onun karnı (karınları)
9. ve lekum : ve sizin için (vardır)
10. fî-hâ : orada, onun içinde, onda
11. menâfiu : menfaatler, faydalar
12. kesîretun : (pek) çok, birçok, çoktur
13. ve min-hâ : ve ondan
14. te’kulûne : yersiniz

٢٢

وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُونَ

(22) ve aleyha ve alel fülki tuhmelun
(karada) onlarla ve (denizde) gemilerle taşınırsınız

1. ve aleyhâ : ve onun üzerinde
2. ve alâ el fulki : ve gemilerin üzerinde
3. tuhmelûne : taşınırsınız

٢٣

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوحًا اِلى قَوْمِه فَقَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللّهَ مَالَكُمْ مِنْ اِلهٍ غَيْرُهُ اَفَلَا تَتَّقُونَ

(23) ve le kad erselna nuhan ila kavmihi fe kale ya kavmi’ büdüllahe ma leküm min ilahin ğayruh e fe la tettekun

Yemin olsun biz gönderdik, Nuh’u Kavmine, şöyle dedi! Ey kavmim Allah’a kulluk edin sizin için ondan başka ilah yoktur. Hala sakınmazmısınız.

1. ve lekad : ve andolsun
2. ersel-nâ : biz gönderdik
3. nûhan : Nuh
4. ilâ kavmi-hi : onun (kendi) kavmine
5. fe : böylece
6. kâle : dedi
7. yâ kavmi : ey kavmim
8. u’budullâhe (u’budu allâhe) : Allah’a kul olun
9. mâ lekum : sizin için yoktur
10. min : den
11. ilâhin : ilâh
12. gayru-hu : ondan başka
13. e fe lâ tettekûne : hâlâ takva sahibi olmayacak mısınız (Allah’a ulaşmayı dilemeyecek misiniz)

٢٤

فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِه مَا هذَا اِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُريدُ اَنْ يَتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْ وَلَوْ شَاءَ اللّهُ لَاَنْزَلَ مَلءِكَةً مَا سَمِعْنَا بِهذَا فى ابَاءِنَا الْاَوَّلينَ

(24) fe kalel meleül lezine keferu min kavmihi ma haza illa beşerum mislüküm yüridü ey yetefeddale aleyküm ve lev şaellahü le enzele melaikeh ma semi’na bi haza fi abainel evvelin
İleri gelenleri şöyle dedi kavminden küfür edenlerin bu sizin gibi ancak bir insan size karşı üstünlük taslamak istiyor eğer Allah dileseydi elbette melekler indirirdi bununla ilgili (bir şey) işitmedik biz evvelki atalarımızdan

1. fe kâle : böylece, bunun üzerine dedi
2. el meleu : halk, eşraf, ileri gelenler
3. ellezîne keferû : inkâr edenler, kâfir olanlar
4. min kavmi-hi : onun kavminden
5. : şey
6. hâzâ : bu
7. illâ : sadece, dan başka
8. beşerun : beşer, insan
9. mıslu-kum : sizin gibi
10. yurîdu : diliyor, istiyor
11. en yetefaddale : üstün olmak, hükmetmek
12. aleykum : sizin üzerinize, size
13. ve lev : ve eğer
14. şâallâhu (şâe allâhu) : Allah diledi
15. le enzele : mutlaka indirirdi
16. melâiketen : melekler
17. mâ semi’nâ : işitmedik
18. bi hâzâ fî : bunun hakkında
19. âbâine el evvelîne : evvelki babalarımız, atalarımız

٢٥

اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلٌ بِه جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوا بِه حَتّى حينٍ

(25) in hüve illa racülüm bihi cinnetün fe terabbesu bihi hatta hiyn
O, kendisinde cinnet (bulunan) adamdan başkası değil onu gözetleyin belli bir zamana kadar

1. in huve : o ancak olur
2. illâ : sadece, dan başka
3. raculun : bir adam
4. bi-hi : onu, o
5. cinnetun : cinnet getirmiş
6. fe : o zaman, öyleyse, o halde
7. terabbasû : bekleyin, gözetim altında tutun
8. bi-hi : onu
9. hattâ : öyle ki, oluncaya kadar
10. hînin : zaman, süre

٢٦

قَالَ رَبِّ انْصُرْنى بِمَا كَذَّبُونِ

(26) kale rabbinsurni bima kezzebun
(Nuh) dedi ki ey Rabbim! bana yardım et onların beni yalanlamalarına karşı

1. kâle : dedi
2. rabbi : Rabbim
3. unsur-nî : bana yardım et
4. bimâ : sebebiyle, olduğu için
5. kezzebû-ni : beni yalanladılar

٢٧

فَاَوْحَيْنَا اِلَيْهِ اَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَاِذَا جَاءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ فَاسْلُكْ فيهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْ وَلَا تُخَاطِبْنى فِى الَّذينَ ظَلَمُوا اِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ

(27) fe evhayna ileyhi enisnail fülke bi a’yünina ve vahyina fe iza cae emruna ve farat tennuru feslük fiha min küllin zevceynisneyni ve ehleke illa men sebeka aleyhil kavlü minhüm ve la tühatibni fillezine zalemu innehüm muğrakun
Biz ona vahy ettik gemi yap bizim gözetimimiz (altında) vahyimiz ile sonra emrimiz geldiği zaman tandır kaynayınca hemen ona yükle her (canlı) dan birer çift erkek ve dişi mahluktan bir de aile halkını da (al) üzerine azap vacip olanlardan başka bana yalvarma zalim kimseler için çünkü onlar boğulacaklardır

1. fe : o zaman, böylece
2. evhay-nâ : biz vahyettik
3. ileyhi : ona
4. en ısnai : yapmasını
5. el fulke : gemi
6. bi a’yuni-nâ : gözümüzün önünde
7. ve vahyi-nâ : ve vahyimizle
8. fe : böylece
9. izâ câe : geldiği zaman
10. emru-nâ : bizim emrimiz
11. ve fâre : ve fevaran etti, kaynadı
12. et tennûru : tennur, kazan
13. fesluk (fe usluk) : hemen koy
14. fî-hâ : onun içine
15. min kullin : hepsinden, herbirinden
16. zevceynisneyni : her çiften ikişer
17. ve ehleke : ve senin maiyetin, senin ailen
18. illâ : sadece, hariç
19. men : kimse, kim
20. sebeka : geçti
21. aleyhi : onun üzerine (onun hakkında)
22. el kavlu : söz
23. min-hum : onlardan
24. ve lâ tuhâtıb-nî : ve bana hitap etme
25. : hakkında
26. ellezîne zalemû : zulmeden kimseler
27. inne-hum : muhakkak onlar
28. mugrakûne : boğulacak olanlar

Sayfa:343

٢٨

فَاِذَا اسْتَوَيْتَ اَنْتَ وَمَنْ مَعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى نَجّينَا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمينَ

(28) fe izesteveyte ente ve mem meake alel fülki fe kulil hamdü lillahil lezi neccana minel kavmiz zalimin
yerleştiğiniz zaman sen ve beraberindekiler gemiye (çıkıp), de ki hamd Allah’a mahsustur o ki bizi kurtardı zalim kavimden

1. fe izesteveyte : bindiğin zaman
2. ente : sen
3. ve men : ve kimseler
4. mea-ke : seninle beraber
5. alâ el fulki : gemiye
6. fe kul : o zaman de
7. el hamdu : hamd
8. li allâhi : Allah’a
9. ellezî : ki o
10. neccâ-nâ : (o) bizi kurtardı
11. min : den
12. el kavmi ez zâlimîne : zalim kavim

٢٩

وَقُلْ رَبِّ اَنْزِلْنى مُنْزَلًا مُبَارَكًا وَاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلينَ

(29) ve kur rabbi enzilni münzelem mübarakev ve ente hayrul münzilin
De ki ey Rabbim! beni indir bereketli bir yere sen yerleştiricilerin en hayırlısısın

1. ve kul : ve de
2. rabbi : Rabbim
3. enzil-nî : beni indir
4. munzelen : indirişle, inişle
5. mubâreken : mübarek
6. ve ente : ve sen
7. hayru el munzilîne : indirenlerin en hayırlısı

٣٠

اِنَّ فى ذلِكَ لَايَاتٍ وَاِنْ كُنَّا لَمُبْتَلينَ

(30) inne fi zalike le ayativ ve in künna le mübtelin
Şüphesiz bunda bir çok alametler (vardır) doğrusu biz imtihan edenleriz

1. inne : muhakkak, elbette
2. fî zâlike : bunda (vardır)
3. le : elbette, mutlaka, muhakkak
4. âyâtin : âyetler
5. ve in kunnâ : ve biz oluruz
6. le : elbette, mutlaka, muhakkak
7. mubtelîne : imtihan edenler

٣١

ثُمَّ اَنْشَاْنَا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اخَرينَ

(31) sümme enşe’na mim ba’dihim karnen aharin
Sonra yarattık onların arkasından başka nesiller

1. summe : sonra
2. enşe’nâ : biz yarattık
3. min ba’di-him : onlardan sonra
4. karnen : bir nesil
5. âharîne : diğerleri, başkaları

٣٢

فَاَرْسَلْنَا فيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ اَنِ اعْبُدُوا اللّهَ مَالَكُمْ مِنْ اِلهٍ غَيْرُهُ اَفَلَا تَتَّقُونَ

(32) fe erselna fihim rasulem minhüm eni’büdüllahe ma leküm min ilahin ğayruh e fe la tettekun
Sonra gönderdik onların içlerinden kendilerine resul Allah’a kulluk edin sizin için yoktur O’ndan başka ilah hala sakınmayacak mısınız?

1. fe ersel-nâ : o zaman, böylece biz gönderdik
2. fî-him : onların içinde
3. resûlen : bir resûl
4. min-hum : onlardan
5. eni’budû allâhe (en u’budû) : Allah’a kul olsunlar diye
6. : yoktur
7. lekum : sizin için
8. min ilâhin : (ilâhtan) bir ilâh
9. gayru-hu : ondan başka
10. e fe lâ tettekûne : hâlâ takva sahibi olmayacak mısınız

٣٣

وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهِ الَّذينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِلِقَاءِ الْاخِرَةِ وَاَتْرَفْنَاهُمْ فِى الْحَيوةِ الدُّنْيَا مَا هذَا اِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يَاْكُلُ مِمَّا تَاْكُلُونَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ

(33) ve kalel meleü min kavmihillezine keferu ve kezzebu bi likail ahirati ve etrafnahüm fil hayatid dünya ma haza illa beşerum mislüküm ye’külü mimma te’külune minhü ve yeşrabü mimma teşrabun
dedi kavmin kafirlerinden ileri gelenler, yalanlayanlar, ahirete kavuşmayı kendilerine (refah) verdiğimiz (kimseler şöyle dediler) dünya hayatın da bu ancak sizin gibi bir beşerdir o da sizin yediğinizden yiyor ve sizin içtiğinizden içiyor

1. ve kâle : ve dedi
2. el meleu : ileri gelenler
3. min kavmi-hi : onun kavminden
4. ellezîne keferû : inkâr edenler, kâfir olan kimseler, kâfirler
5. ve kezzebû : ve yalanladılar
6. bi likâi el âhıreti : ahirete (Allah’a) mülâki olmayı
7. ve etrafnâ-hum : ve biz onlara refah verdik
8. fî el hayâti ed dunyâ : dünya hayatında
9. mâ hâzâ : bu değildir
10. illâ : ancak, den başka
11. beşerun : bir beşer, bir insan
12. mislu-kum : sizin gibi
13. ye’kulu : (yemek) yer
14. mimmâ (min mâ) : şeylerden
15. te’kulûne : siz yiyorsunuz
16. min-hu : ondan
17. ve yeşrebu : ve içer
18. mimmâ (min mâ) : şeylerden
19. teşrabûne : siz içiyorsunuz

٣٤

وَلَءِنْ اَطَعْتُمْ بَشَرًا مِثْلَكُمْ اِنَّكُمْ اِذًا لَخَاسِرُونَ

(34) ve lein eta’tüm beşeram misleküm inneküm izel lehasirun
Yemin olsun, eğer siz kendiniz gibi bir beşere tabi olursanız, gerçekten o zaman ziyan edenlerden olursunuz

1. ve le in : ve eğer
2. eta’tum : siz itaat edersiniz
3. beşeren : bir beşer, bir insan
4. misle-kum : sizin gibi
5. inne-kum : muhakkak siz
6. izen : o taktirde, o zaman
7. le : mutlaka
8. hâsirûne : hüsrana düşenler

٣٥

اَيَعِدُكُمْ اَنَّكُمْ اِذَا مِتُّمْ وَكُنْتُمْ تُرَابًا وَعِظَامًا اَنَّكُمْ مُخْرَجُونَ

(35) e yeidüküm enneküm iza mittüm ve küntüm türabev ve izamen enneküm muhracun
size vaat mi ediyor? şüphesiz siz öldüğünüz zaman toprak ve kemik olduğunuzda (tekrar) çıkarılacağınızı

1. e yaıdu-kum : size vaad mi ediyor
2. enne-kum : mutlaka siz, sizin olacağınız
3. izâ : o zaman
4. mittum : siz öldünüz
5. ve kuntum : ve siz oldunuz
6. turâben : toprak
7. ve ızâmen : ve kemik
8. enne-kum : mutlaka siz, sizin olacağınız
9. muhracûne : çıkarılacaksınız

٣٦

هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ لِمَا تُوعَدُونَ

(36) heyhate heyhate lima tuadun
ne kadar uzak! ne kadar uzak! size vaat olunan şey

1. heyhâte : heyhat, yazık
2. heyhâte : heyhat, yazık
3. limâ : şeye
4. tûadûne : siz vaadediliyorsunuz

٣٧

اِنْ هِىَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثينَ

(37) in hiye illa hayatüned dünya nemutü ve nahya ve ma nahnü bi meb’usin
hayat ancak dünya hayatıdır biz ölürüz ve yaşarız ama biz (öldükten sonra) dirilmeyiz

1. in hiye : o sadece
2. illâ : ancak
3. hayâtuned dunyâ : dünya hayatımız
4. nemûtu : ölürüz
5. ve nahyâ : ve yaşarız
6. ve mâ nahnu : ve biz değiliz
7. bi meb’ûsîne : beas edilenler, yeniden diriltilenler

٣٨

اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلٌ افْتَرى عَلَى اللّهِ كَذِبًا وَمَا نَحْنُ لَهُ بِمُؤْمِنينَ

(38) in hüve illa racülüniftera alellahi kezibev ve ma nahnü lehu bi mü’minin
bu şahıs ancak Allah’a karşı yalan iftira eden biridir biz ona inanacak değiliz

1. in huve : o ancak
2. illâ : sadece
3. raculunifterâ (raculun ifterâ) : iftira eden bir adam
4. alâ allâhi : Allah’a
5. keziben : yalan söyleyerek, yalanla
6. ve mâ nahnu : ve biz değiliz
7. lehu : ona
8. bi mu’minîne : inananlar

٣٩

قَالَ رَبِّ انْصُرْنى بِمَا كَذَّبوُنِ

(39) kale rabbin surni bima kezzebun
(Nuh) ya Rabbi dedi beni yalanlamalarından dolayı bana yardım et

1. kâle : dedi
2. rabbi : Rabbim
3. unsur-nî : bana yardım et
4. bimâ : den dolayı, sebebiyle
5. kezzebû-ni : beni yalanladılar

٤٠

قَالَ عَمَّا قَليلٍ لَيُصْبِحُنَّ نَادِمينَ

(40) kale amma kalilil le yusbihunne nadimin
buyurdu: az bir şey (kaldı), elbette ki onlar pişman olacaklar

1. kâle : dedi
2. ammâ (an mâ) kalîlin : az (kısa zamanda)
3. le yusbihunne : mutlaka olacaklar
4. nâdimîne : nadim olanlar, pişman olanlar

٤١

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْنَاهُمْ غُثَاءً فَبُعْدًا لِلْقَوْمِ الظَّالِمينَ

(41) fe ehazethümüs sayhatü bil hakkı fe cealnahüm ğusa fe bu’del lil kavmiz zalimin
İşte onları yakalayıverdi hak ettikleri korkunç ses onları çer çöp haline koyduk artık zalimlerin kavmi uzak olsun

1. fe ehazet-hum : Böylece onları aldı (yakaladı)
2. es sayhatu : bir sayha (çok büyük bir ses dalgası)
3. bi el hakkı : hak ile
4. fe cealnâ-hum : o zaman onları kıldık
5. gusâen : zerreler halinde
6. fe bu’den : artık uzak olsun
7. li el kavmi ez zâlimîne : zalim kavimden

٤٢

ثُمَّ اَنْشَاْنَا مِنْ بَعْدِهِمْ قُرُونًا اخَرينَ

(42) sümme enşe’na mim ba’dihim kurunen aharin
sonra yarattık onların arkasından başka nesiller.

1. summe : sonra
2. enşe’nâ : biz inşa ettik, yarattık
3. min ba’di-him : onlardan sonra
4. kurûnen : nesiller
5. âharîne : diğerleri, başkaları

Sayfa:344

٤٣

مَاتَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَاْخِرُونَ

(43) ma tesbiku min ümmetin eceleha ve ma yeste’hirun
hiçbir ümmet ecelini öne alamaz, ve erteleyemez.

1. mâ tesbiku : öne geçmez, erkene alamaz
2. min ummetin : (ümmetlerden) bir ümmet
3. ecele-hâ : onun eceli, onun süresi
4. ve mâ yeste’hırûne : ve ertelemez, erteleyemez, tehir edemez

٤٤

ثُمَّ اَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَا كُلَّمَا جَاءَ اُمَّةً رَسُولُهَا كَذَّبُوهُ فَاَتْبَعْنَا بَعْضَهُمْ بَعْضًا وَجَعَلْنَاهُمْ اَحَاديثَ فَبُعْدًا لِقَوْمٍ لَايُؤْمِنُونَ

(44) sümme erselna rusülena tetra küllema cae ümmeter rasulüha kezzebuhü fe etba’na ba’dahüm ba’dav ve cealnahüm ehadis fe bu’del li kavmil la yü’minun
Sonra gönderdik, ard arda resullerimizi her ümmete resul geldikçe onu yalanladılar bizim (azabımızda) onları takip etti ve onlara yaptık ibretli hadiseler artık uzak olsun (bizden) iman etmeyen kavim

1. summe : sonra
2. ersel-nâ : biz gönderdik
3. rusule-nâ : resûllerimiz
4. tetrâ : birbirinin arkasından, ardından, ardarda
5. kullemâ : her defasında
6. câe : geldi
7. ummeten : ümmet
8. resûlu-hâ : onun (kendi) resûlü
9. kezzebû-hu : onu yalanladılar
10. fe : artık, böylece, bundan sonra
11. etbâ’nâ : biz tâbî kıldık, takip ettirdik
12. ba’dahum ba’dan : onların bir kısmını bir kısmına, birbirine
13. ve cealnâ-hum : ve onları kıldık
14. ehâdîse : efsane, nakledilen olaylar
15. fe : artık, böylece
16. bu’den : uzak olsun
17. li kavmin : kavim için, kavim
18. lâ yu’minûne : mü’min olmayanlar

٤٥

ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوسى وَاَخَاهُ هرُونَ بِايَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُبينٍ

(45) sümme erselna musa ve ehahü harune bi ayatina ve sültanim mübin
Sonra gönderdik Musa’yı ve kardeşi Harun’u açık mucizelerimiz ve delillerimizle

1. summe : sonra
2. erselnâ : biz gönderdik
3. mûsâ : Musa
4. ve ehâ-hu : ve onun kardeşi
5. hârûne : Harun
6. bi âyâti-nâ : âyetlerimizi
7. ve sultânin : ve bir delil
8. mubînin : apaçık

٤٦

اِلى فِرْعَوْنَ وَمَلَاءِه فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا عَالينَ

(46) ila fir’avne ve meleihi festekberu ve kanu kavmen alin
firavun ve onun ileri gelen adamlarını hemen büyüklendiler ve onlar bir kavimdiler kibirlenen, ululuk taslayan

1. ilâ fir’avne : firavuna
2. ve melei-hî : ve onun ileri gelenleri, halk
3. festekberû (fe istekberû) : böylece, fakat büyüklendiler
4. ve kânû : ve oldular
5. kavmen : bir kavim
6. âlîne : âlîn olanlar, üstün gelmeye çalışanlar

٤٧

فَقَالُوا اَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عَابِدُونَ

(47) fe kalu enü’minü li beşerayni mislina ve kavmühüma lena abidun
(onlar) dediler bizim gibi iki beşere mi inanacağız? ve onların kavmi bize kölelik ederken

1. fe : artık, böylece, sonra
2. kâlû : dediler
3. e nu’minu : inanalım mı
4. li beşereyni : iki beşere
5. misli-nâ : bizim gibi
6. ve kavmu-humâ : ve ikisinin kavmi
7. lenâ : bize
8. âbidûne : kul olanlar

٤٨

فَكَذَّبُوهُمَا فَكَانُوا مِنَ الْمُهْلَكينَ

(48) fe kezzebuhüma fe kanu minel mühlekin
Sonra ikisini de yalanladılar böylece helak edilenlerden oldular

1. fe : artık, böylece
2. kezzebû-humâ : ikisini yalanladılar
3. fe : artık, böylece
4. kânû : oldular
5. min-el muhlekîne : helâk edilenlerden

٤٩

وَلَقَدْ اتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ

(49) ve le kad ateyna musel kitabe leallehüm yehtedun
Yemin olsun ki, Musa’ya kitap verdik umulur ki hidayete ererler

1. ve lekad : ve andolsun
2. âteynâ : biz verdik
3. mûsâ : Musa
4. el kitâbe : kitap
5. lealle-hum : umulur ki böylece onlar
6. yehtedûne : hidayete ererler

٥٠

وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهُ ايَةً وَاوَيْنَاهُمَا اِلى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَمَعينٍ

(50) ve cealnebne meryeme ve ümmehu ayetev ve aveynahüma ila rabvetin zati karariv ve meiyn
Biz Meryem oğlu İsa ve annesini bir mucize yaptık her ikisini de yerleştirdik düz su kaynağı bulunan bir tepeye

1. ve cealnebne (cealnâ ibne) : ve oğlunu kıldık
2. meryeme : Meryem
3. ve umme-hu : ve onun annesini
4. âyeten : âyet
5. ve âveynâ-humâ : ve ikisini barındırdık, yerleştirdik
6. ilâ rabvetin : yüksek bir tepeye
7. zâti : sahip
8. karârin : karargâh, yerleşme mekânı
9. ve maînin : ve akan su

٥١

يَا اَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحًا اِنّى بِمَا تَعْمَلُونَ عَليمٌ

(51) ya eyyüher rusülü külu minet tayyibati va’melu saliha inni bima ta’melune alim
Ey resuller! temiz, güzel ve hoş şeylerden yeyin ve salih amel işleyin şüphesiz ben yaptıklarınızı bilirim

1. yâ eyyuhâ er rusulu : ey resûller
2. kulû : yeyiniz
3. min et tayyibâti : tayyib olanlardan (temiz, helâl ni’metlerden)
4. va’melû (ve a’melû) : amel yapınız
5. sâlihan : salih amel, nefsi tezkiye edici amel
6. in-nî : muhakkak ki ben
7. bimâ : şeyleri
8. ta’melûne : yapıyorsunuz
9. alîmun : çok iyi, en iyi bilen

٥٢

وَاِنَّ هذِه اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَاحِدَةً وَاَنَا رَبُّكُمْ فَاتَّقُونِ

(52) ve inne hazihi ümmetüküm ümmetev vahidetev ve ene rabbüküm fettekun
Şüphe yok ki bu sizin ümmetinizdir tek bir ümmet olarak ben de sizin Rabbinizim benden korkun

1. ve inne : ve muhakkak
2. hâzihî : bu
3. ummetu-kum : sizin ümmetiniz
4. ummeten : bir ümmet
5. vâhıdeten : tek, bir tek
6. ve ene : ve ben
7. rabbu-kum : sizin Rabbiniz
8. fettekûni (fe ittekû-ni) : artık bana karşı takva sahibi olun

٥٣

فَتَقَطَّعُوا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُرًا كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ

(53) fetekkatau emrahüm beynehüm zübüra küllü hizbim bima ledeyhim ferihun
Böylece ayırdılar onlar işlerini kendi aralarında gruplara her grup kendilerinin yanında olanla sevinip şımardı

1. fe : artık, böylece, fakat
2. tekattaû : parçaladılar, ayırıp böldüler
3. emre-hum : onların emirleri, emirlerini
4. beyne-hum : aralarında
5. zuburan : parçalar halinde, kısımlar halinde
6. kullu : hepsi, bütün hepsi,
7. hızbin : grup
8. bimâ : şeyle, şeyi
9. ledey-him : onların yanında, kendi yanlarında
10. ferihûne : ferahlananlar

٥٤

فَذَرْهُمْ فى غَمْرَتِهِمْ حَتّى حينٍ

(54) fezerhüm fi ğamratihim hatta hiyn
Şimdi onları şaşkınlıkları içinde bırak belli bir zamana kadar

1. fe : artık, böylece
2. zer-hum : onları bırak, terket
3. : içinde
4. gamrati-him : onların sapıklık, dalâlet, gafletleri
5. hattâ : oluncaya kadar, kadar
6. hînin : süre, vakit

٥٥

اَيَحْسَبُونَ اَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِه مِنْ مَالٍ وَبَنينَ

(55) e yahsebune ennema nümiddühüm bihi mim maliv ve benin
Kendilerini desteklemiş olmamızı ne sanıyorlar? Sadece onlara ait mal ve oğullarla

1. e yahsebûne : onlar mı sanıyorlar
2. ennemâ : ancak, sadece, olduğunu
3. numiddu-hum : onları destekleriz, onlara yardım ederiz
4. bi-hi : onunla
5. min mâlin : maldan
6. ve benîne : ve oğullar

٥٦

نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْرَاتِ بَلْ لَايَشْعُرُونَ

(56) nüsariu lehüm fil hayrat bel la yeş’urun
(Onları) aceleyle vermemizi kendileri için hayır mı sanıyorlar hayır! şuur etmezler

1. nusâriu : çabuk yapıyoruz
2. lehum : onlar için, onlara
3. fî el hayrâti : hayırlarda
4. bel : bilâkis, hayır
5. lâ yeş’urûne : şuurunda (bilincinde), farkında değiller

٥٧

اِنَّ الَّذينَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ

(57) innellezine hüm min haşyeti rabbihim müşfikun
şüphesiz onlar Rablerinden haşye duyar ve titrerler

1. innellezîne (inne ellezîne) : muhakkak o kimseler
2. hum : onlar
3. min haşyeti : haşyetlnden
4. rabbi-him : onların Rab’leri, Rab’lerinin
5. muşfikûne : çekinenler, korkanlar

٥٨

وَالَّذينَ هُمْ بِايَاتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ

(58) vellezine hüm bi ayati rabbihim yü’minun
o kimseler ki Rablerinin ayetlerine iman ederler

1. vellezîne (ve ellezîne) : ve o kimseler, onlar
2. hum : onlar
3. bi âyâti : âyetlere
4. rabbi-him : onların Rab’leri, Rab’lerinin
5. yu’minûne : îmân ederler

٥٩

وَالَّذينَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لَايُشْرِكُونَ

(59) vellezine hüm bi rabbihim la yüşrikun
Ve o kimseler Rablerine ortak koşmazlar

1. vellezîne (ve ellezîne) : o kimseler, onlar
2. hum : onlar
3. bi rabbi-him : onların Rab’leri, Rab’lerine
4. lâ yuşrikûne : ortak koşmazlar şirk koşmazlar

Sayfa:345

٦٠

وَالَّذينَ يُؤْتُونَ مَا اتَوْا وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ اَنَّهُمْ اِلى رَبِّهِمْ رَاجِعُونَ

(60) vellezine yü’tune ma atev ve kulubühüm veciletün ennehüm ila rabbihim raciun
O kimseler ki zekatlarını verirler ve onların kalpleri çarpar şüphesiz onlar Rablerine döneceklerinden (dolayı)

1. ve ellezîne : ve o kimseler
2. yu’tûne : verirler
3. mâ âtev : verecekleri şey
4. ve kulûbu-hum : ve onların kalpleri
5. veciletun : titreyerek
6. enne-hum : muhakkak ki onlar, onlar ….. olduğundan
7. ilâ rabbi-him : Rab’lerine
8. râciûne : dönenler, rücu edenler

٦١

اُولءِكَ يُسَارِعُونَ فِى الْخَيْرَاتِ وَهُمْ لَهَا سَابِقُونَ

(61) ülaike yüsariune fil hayrati ve hüm leha sabikun
işte onlar hayırda acele edenlerdir ve onlar bununla öne geçenlerdir

1. ulâike : işte onlar
2. yusâriûne : yarışırlar
3. fî el hayrâti : hayırlarda
4. ve hum : ve onlar
5. lehâ : onun, onda
6. sâbikûne : öne geçenlerdir

٦٢

وَلَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَا وَلَدَيْنَا كِتَابٌ يَنْطِقُ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَايُظْلَمُونَ

(62) ve la nükellifü nefsen illa vüs’aha ve ledeyna kitabüy yentiku bil hakkı ve hüm la yuzlemun
Teklif edemeyiz hiçbir nefse gücünden fazlasını ve katımızda hakkı söyleyen kitap (vardır) ve onlara hiçbir zulüm yapılmaz

1. ve lâ nukellifu : ve mükellef tutmayız
2. nefsen : nefs, kişi, kimse
3. illâ : den başka, dışında
4. vus’a-hâ : onun gücü, kapasitesi
5. ve ledeynâ : ve katımızda, yanımızda, nezdimizde
6. kitâbun : bir kitap
7. yantıku : söyleyen, konuşan
8. bi el hakkı : hakkı
9. ve hum : ve onlar
10. lâ yuzlemûne : zulmedilmez

٦٣

بَلْ قُلُوبُهُمْ فى غَمْرَةٍ مِنْ هذَا وَلَهُمْ اَعْمَالٌ مِنْ دُونِ ذلِكَ هُمْ لَهَا عَامِلُونَ

(63) bel kulubühüm fi ğamratim min haza ve lehüm a’malüm min duni zalike hüm leha amilun
Hayır! onların kalpleri bundan gaflettedir. onların (kötü) amelleri (vardır ki) onlar bu işleri yapar dururlar.

1. bel : bilâkis, hayır
2. kulûbu-hum : onların kalpleri
3. fî gamratin : gaflette, dalâlette
4. min hâzâ : bundan
5. ve lehum : ve onların (vardır)
6. a’mâlun : ameller
7. min dûni zâlike : bundan başka
8. hum : onlar
9. lehâ : onun
10. âmilûne : amel edenler, yapanlar

٦٤

حَتّى اِذَا اَخَذْنَا مُتْرَفيهِمْ بِالْعَذَابِ اِذَا هُمْ يَجَْرُونَ

(64) hatta iza ehazna mütrafihim bil azabi iza hüm yec’erun
Hatta yakaladığımız zaman zevk yapanları azap ile o zaman onlar feryat ederler

1. hattâ izâ : olunca, olduğu zaman
2. ehaznâ : biz aldık
3. mutrafî-him : onların refahta olanları
4. bi el âzâbi : azap ile
5. izâ : o zaman
6. hum : onlar
7. yec’erûne : yalvarıp bağırarak yardım isterler

٦٥

لَا تَجَْرُوا الْيَوْمَ اِنَّكُمْ مِنَّا لَاتُنْصَرُونَ

(65) la tec’erul yevme inneküm minna la tünsarun
bu gün feryat figan yapmayın, size bizden yardım edilmez

1. lâ tec’erû : yalvarıp bağırarak yardım istemeyin
2. el yevme : o gün
3. inne-kum : muhakkak siz
4. min-nâ : bizden
5. lâ tunsarûne : yardım edilmezsiniz, size yardım edilmez

٦٦

قَدْ كَانَتْ ايَاتى تُتْلى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ عَلى اَعْقَابِكُمْ تَنْكِصُونَ

(66) kad kanet ayati tütla aleyküm fe küntüm ala a’kabiküm tenkisun
Şüphe yok ki karşınızda ayetlerim okunuyordu da bunun üzerine sizler arkanızı dönüp uzaklaşıyordunuz

1. kad : olmuştur
2. kânet : idi, oldu
3. âyâtî : âyetlerim
4. tutlâ : okunuyor
5. aleykum : size
6. fe : o zaman
7. kuntum : siz oldunuz
8. alâ a’kâbi-kum : topuklarınız üzerinde
9. tenkisûne : dönüp kaçıyorsunuz

٦٧

مُسْتَكْبِرينَ بِه سَامِرًا تَهْجُرُونَ

(67) müstekbirine bihi samiran tehcürun
Onu kibrinize yediremiyor (gece toplanıp) hezeyanlar savuruyordunuz

1. mustekbirîne : kibirlenenler
2. bi-hi : onunla
3. sâmiran : gece toplanıp görüşenler
4. tehcurûne : ayrılıyordunuz, saçma sapan konuşuyordunuz

٦٨

اَفَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ اَمْ جَاءَهُمْ مَا لَمْ يَاْتِ ابَاءَهُمُ الْاَوَّلينَ

(68) e fe lem yeddebberul kavle em caehüm ma lem ye’ti abaehümül evvelin
Hala bu kelamı düşünmediler mi? yoksa onlara biri mi geldi? evvelki atalarına gelmeyen

1. e fe lem yeddebberû : hâlâ düşünmüyorlar mı, düşünmediler mi
2. el kavle : söz
3. em : yoksa, veya
4. câe-hum : onlara geldi
5. : şey
6. lem ye’ti : gelmeyen
7. âbâe-hum : onların babaları, ataları
8. el evvelîne : önceki, evvelki

٦٩

اَمْ لَمْ يَعْرِفُوا رَسُولَهُمْ فَهُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ

(69) em lem ya’rifu rasulehüm fe hüm lehu münkirun
Yoksa resullerini tanımadılar da onun için (mi) onları inkar ediyorlar

1. em : yoksa, veya
2. lem ya’rifû : tanımıyorlar, tanımadılar
3. resûle-hum : onların resûlü
4. fe : o zaman
5. hum : onlar
6. lehu : onu
7. munkirûne : inkâr edenler

٧٠

اَمْ يَقُولُونَ بِه جِنَّةٌ بَلْ جَاءَهُمْ بِالْحَقِّ وَاَكْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ كَارِهُونَ

(70) em yekulune bihi cinneh bel caehüm bil hakkı ve ekseruhüm lil hakkı karihun
Yoksa onda bir cinnet mi var diyorlar hayır! onlara hak ile geldi ve onların çoğu haktan hoşlanmıyorlar

1. em : yoksa, veya
2. yekûlûne : diyorlar, söylüyorlar
3. bi-hi : onunla, onda
4. cinnetun : bir delilik
5. bel : hayır
6. câe-hum : onlara geldi
7. bi el hakkı : hak ile
8. ve ekseru-hum : ve onların çoğu
9. li el hakkı : hakkı
10. kârihûne : kerih görenler

٧١

وَلَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ اَهْوَاءَهُمْ لَفَسَدَتِ السَّموَاتُ وَالْاَرْضُ وَمَنْ فيهِنَّ بَلْ اَتَيْنَاهُمْ بِذِكْرِهِمْ فَهُمْ عَنْ ذِكْرِهِمْ مُعْرِضُونَ

(71) ve levittebeal hakku ehvaehüm le fesedetis semavatü vel erdu ve men fihinn bel eteynahüm bi zekrihim fe hüm an zikrihim mu’ridun
Velev hakka tabi olsaydı onların hevaları mutlaka fesada giderdi gökyüzünde, yeryüzünde ve bunların içinde bulunanlar hayır! onlara öğütlerimizi getirdik fakat onlar nasihatlerden yüz çeviriyorlar

1. ve lev ittebea : ve uysaydı, tâbî olsaydı
2. el hakku :
3. ehvâe-hum : onların hevaları
4. le fesedeti : mutlaka fesada uğrardı
5. es semâvâtu : semalar
6. vel ardu : ve arz, yeryüzü
7. ve men fî hinne : ve onların içinde olanlar
8. bel : hayır
9. eteynâ-hum : onlara getirdik
10. bi zikri-him : onların zikirleri
11. fe : o zaman, fakat
12. hum : onlar
13. an zikri-him : zikirlerinden
14. mu’ridûne : yüz çevirenler

٧٢

اَمْ تَسَْلُهُمْ خَرْجًا فَخَرَاجُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقينَ

(72) em tes’elühüm harcen fe haracü rabbike hayruv ve hüve hayrur razikın
yoksa sen onlardan bir ücret mi istiyorsun? fakat Rabbinin mükafatı daha hayırlıdır ve o, hayırlı rızık verendir

1. em : yoksa, veya
2. tes’elu-hum : onlardan istiyorsun
3. harcen : bir harc, bir ücret
4. fe : o zaman
5. haracu : mükâfatı
6. rabbi-ke : senin Rabbin
7. hayrun : (daha) hayırlıdır
8. ve huve : ve o
9. hayru : (en) hayırlıdır
10. er râzikîne : rızık verenler, rızıklandıranlar

٧٣

وَاِنَّكَ لَتَدْعُوهُمْ اِلى صِرَاطٍ مُسْتَقيمٍ

(73) ve inneke le ted’uhüm ila siratim müstekım
gerçekten sen onları davet ediyorsun Allah’ın dosdoğru yoluna.

1. ve inne-ke : ve muhakkak sen
2. le ted’û-hum : mutlaka onları davet ediyorsun
3. ilâ sırâtın mustakîmin : Sıratı Mustakîm’e (Allah’a götüren yola)

٧٤

وَاِنَّ الَّذينَ لَايُؤْمِنُونَ بِالْاخِرَةِ عَنِ الصِّرَاطِ لَنَاكِبُونَ

(74) ve innellezine la yü’minune bil ahirati anis sirati lenakibun
şüphe yok ki ahirete inanmayanlar bu yoldan sapıp yan çiziyorlar

1. ve inne ellezîne : ve muhakkak o kimseler
2. lâ yu’minûne : inanmazlar
3. bi el âhıreti : ahirete (Allah’a hayatta iken ulaşmaya)
4. ani es sırâtı : yoldan
5. le nâkibûne : mutlaka sapanlar (dalâlette olanlar)

Sayfa:346

٧٥

وَلَوْ رَحِمْنَاهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِنْ ضُرٍّ لَلَجُّوا فى طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ

(75) ve lev rahimnahüm ve keşefna ma bihim min durril leleccu fi tuğyanihim ya’mehun
Velev onlara acıyarak (başlarına gelen) zararı onlardan kaldırsak ısrarla devam ederlerdi şaşkınlıkla azgınlıklarına

1. ve lev : ve eğer
2. rahımnâ : rahmet (merhamet) ettik
3. hum : onlar
4. ve keşefnâ : ve biz giderdik
5. : şey
6. bi-him : onları
7. min durrin : (zarardan) bir zarar
8. le : mutlaka, elbette
9. leccû : ısrar ettiler, devam ettiler
10. : içinde
11. tugyâni-him : onların azgınlıkları
12. ya’mehûne : bocalıyorlar, şaşkın şaşkın dolaşıyorlar

٧٦

وَلَقَدْ اَخَذْنَاهُمْ بِالْعَذَابِ فَمَا اسْتَكَانُوا لِرَبِّهِمْ وَمَا يَتَضَرَّعُونَ

(76) ve le kad ehaznahüm bil azabi fe mestekanu li rabbihim ve ma yetedarraun
Yemin olsun, biz onları azap ile yakaladık onlar Rablerine itaat etmiyorlar ve yalvarmıyorlar

1. ve lekad : ve andolsun
2. ehaznâ-hum : biz onları yakaladık
3. bi el azâbi : azap ile
4. fe : o zaman, fakat
5. mestekânû (mâ istekânû) : boyun eğmediler
6. li rabbi-him : Rab’lerine
7. ve mâ yetedarreûne : ve yalvarıp dua etmiyorlar

٧٧

حَتّى اِذَا فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا ذَا عَذَابٍ شَديدٍ اِذَا هُمْ فيهِ مُبْلِسُونَ

(77) hatta iza fetahna aleyhim baben za azabin şedidin iza hüm fihi müblisun
Hatta üzerlerine açtığımız zaman şiddetli azap kapılarını o zaman onlar o azaptan dolayı ümitsizliğe düşmüşlerdi

1. hattâ : hatta, nihayet, oluncaya kadar
2. izâ fetahnâ : açtığımız zaman
3. aleyhim : onlara
4. bâben : kapı
5. zâ azâbin : azap sahibi
6. şedîdin : şiddetli
7. izâ : olduğu zaman
8. hum : onlar
9. fîhi : içinde
10. mublisûne : ümitsizliğe düşenler, umutlarını kaybedenler

٧٨

وَهُوَ الَّذى اَنْشَاَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفِْدَةَ قَليلًا مَاتَشْكُرُونَ

(78) ve hüvellezi enşee lekümüs sem’a vel ebsara vel ef’ideh kalilem ma teşkürun
ve o, sizin için yarattı kulakları, gözleri ve gönülleri ne kadar az şükür ediyorsunuz

1. ve huve : ve o
2. ellezî : ki o
3. enşee : inşa etti, yarattı
4. lekum : sizin için
5. es sem’a : işitme hassası
6. ve el ebsâra : ve görme hassası
7. ve el ef’idete : ve fuad hassaları
8. kalîlen mâ : ne kadar az
9. teşkurûne : şükrediyorsunuz

٧٩

وَهُوَ الَّذى ذَرَاَكُمْ فِى الْاَرْضِ وَاِلَيْهِ تُحْشَرُونَ

(79) ve hüvellezi zeraeküm fil erdi ve ileyhi tuhşerun
O ki sizi yaratıp yeryüzüne yayandır ve onun huzurunda haşr olunacaksınız

1. ve huve : ve o
2. ellezî : ki o
3. zeree-kum : sizi yaratıp çoğalttı, yaydı
4. fî el ardı : arzda, yeryüzünde
5. ve ileyhi : ve ona
6. tuhşerûne : haşrolunacaksınız

٨٠

وَهُوَ الَّذى يُحْي وَيُميتُ وَلَهُ اخْتِلَافُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ اَفَلَا تَعْقِلُونَ

(80) ve hüvellezi yuhyi ve yümiytü ve lehuhtilafül leyli ven nehar e fe la ta’kilun
Ve o ki hayat veren ve öldürendir sürekli değişmesi o’na aittir gece ve gündüzün düşünmeyecek misiniz?

1. ve huve : ve o
2. ellezî : ki o
3. yuhyî : diriltir
4. ve yumîtu : ve öldürür
5. ve lehuhtilâfu (lehu ihtilâfu) : ve ihtilâf, karşılıklı dönüşüm ona ait
6. el leyli : gece
7. ve en nehâri : ve gündüz
8. e : mı
9. fe : hâlâ
10. lâ ta’kılûne : akıl etmiyorsunuz

٨١

بَلْ قَالُوا مِثْلَ مَا قَالَ الْاَوَّلُونَ

(81) bel kalu misle ma kalel evvelun
hayır! dediler evvelkilerin dediği gibi

1. bel : hayır
2. kâlû : dediler
3. misle : misli, aynısı, benzeri
4. mâ kâle : dedikleri şeyler, söyledikleri
5. el evvelûne : evvelkiler

٨٢

قَالُوا ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوثُونَ

(82) kalu e iza mitna ve künna türabev ve izamen e inna le meb’usun

Dediler biz öldüğümüz, zaman mı? toprak ve kemik olduğumuz gerçekten biz mi diriltileceğiz?

1. kâlû : dediler
2. e izâ mitnâ : öldüğümüz zaman mı
3. ve kunnâ : ve biz olduk
4. turâben : toprak
5. ve izâmen : ve kemik
6. e : mı
7. innâ : muhakkak, gerçekten
8. le meb’ûsûne : mutlaka beas edilenler, yeniden diriltilenler

٨٣

لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَابَاؤُنَا هذَا مِنْ قَبْلُ اِنْ هذَا اِلَّا اَسَاطيرُ الْاَوَّلينَ

(83) le kad vüidna nahnü ve abaüna haza min kablü in haza illa esatiyrul evvelin
şüphesiz bize vaat olundu bizim atalarımıza da bundan önce (vaat olunan) bu ancak evvelkilerin anlattığı masallardır

1. lekad : andolsun
2. vuıdnâ : biz vaadedildik, bize vaadedildi
3. nahnu : biz
4. ve âbâu-nâ : ve babalarımız
5. hâzâ : bu
6. min kablu : daha önceden
7. in hâzâ illâ : bu ancak
8. esâtîru : efsaneler
9. el evvelîne : evvelkiler

٨٤

قُلْ لِمَنِ الْاَرْضُ وَمَنْ فيهَا اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ

(84) kul li menil erdu ve men fiha in küntüm ta’lemun
Sor: yeryüzün de ve onun içindeki varlıklar kimin? eğer sizler biliyorsanız

1. kul : de
2. li men : kimin
3. el ardu : arz, yeryüzü
4. ve men : ve kimseler
5. fî-hâ : onun içinde, orada
6. in kuntum : eğer siz oldu iseniz
7. ta’lemûne : siz biliyorsunuz

٨٥

سَيَقُولُونَ لِلّهِ قُلْ اَفَلَا تَذَكَّرُونَ

(85) seyekulune lillah kul efela tezekkerun
Diyecekler Allah’ındır de ki: o halde akıl erdiremiyor musunuz?

1. se-yekûlûne : diyecekler
2. li allâhi : Allah’ın
3. kul : de
4. e : mı
5. fe lâ tezekkerûne : hâlâ tezekkür etmezsiniz

٨٦

قُلْ مَنْ رَبُّ السَّموَاتِ السَّبْعِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْعَظيمِ

(86) kul mer rabbüs semavatis seb’i ve rabbul arşil aziym
Sor : yedi semanın Rabbi ve büyük arşın Rabbi kimdir?

1. kul : de
2. men : kim
3. rabbu : Rab
4. es semâvâti : semalar
5. es seb’ı : yedi (7)
6. ve rabbu : ve Rabbi
7. el arşi : arş
8. el azîmi : büyük

٨٧

سَيَقُولُونَ لِلّهِ قُلْ اَفَلَا تَتَّقُونَ

(87) seyekulune lillah kul e fe la tettekun
Diyecekler Allah’ındır de ki: o halde hiç sakınmaz mısınız?

1. se-yekûlûne : diyecekler
2. li allâhi : Allah’ın
3. kul : de
4. e : mı
5. fe lâ tettekûne : hâlâ takva sahibi olmayacaksınız

٨٨

قُلْ مَنْ بِيَدِه مَلَكُوتُ كُلِّ شَىْءٍ وَهُوَ يُجيرُ وَلَا يُجَارُ عَلَيْهِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ

(88) kul mem bi yedihi melekutü külli şey’iv ve hüve yuciru ve la yücaru aleyhi in küntüm ta’lemun
Sor: kimin elinde? her şeyin mülkü o, himaye eden kendi himaye edilmeyen eğer siz biliyorsanız

1. kul : de
2. men : kim
3. bi yedi-hi : onun elinde
4. melekûtu : mülk, yönetim, idare
5. kulli şey’in : herşey
6. ve huve : ve o
7. yucîru : korur, himaye eder
8. ve lâ yucâru : ve korunmaz, korunmaya ihtiyacı olmaz
9. aleyhi : onun üzerine, ona
10. in kuntum : eğer siz oldu iseniz
11. ta’lemûne : siz biliyorsunuz

٨٩

سَيَقُولُونَ لِلّهِ قُلْ فَاَنّى تُسْحَرُونَ

(89) seyekulune lillah kul fe enna tüsharu
Diyecekler Allah’ındır de ki: nasılda büyükleniyorsunuz?

1. se-yekûlûne : diyecekler
2. li allâhi : Allah’ın
3. kul : de
4. fe : o zaman, öyleyse
5. ennâ : nasıl
6. tusharûne : aldatılıyorsunuz, büyüleniyorsunuz

Sayfa:347

٩٠

بَلْ اَتَيْنَاهُمْ بِالْحَقِّ وَاِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ

(90) bel eteynahüm bil hakkı ve innehüm le kazibun
hayır! onlara geldik hak ile muhakkak onlar yalancılardır

1. bel : hayır, bilâkis
2. eteynâ-hum : biz onlara getirdik
3. bi el hakkı : hakkı
4. ve inne-hum : ve muhakkak onlar
5. le : elbette, gerekten, mutlaka
6. kâzibûne : tekzip edenler, yalanlayanlar

٩١

مَا اتَّخَذَ اللّهُ مِنْ وَلَدٍ وَمَا كَانَ مَعَهُ مِنْ اِلهٍ اِذًا لَذَهَبَ كُلُّ اِلهٍ بِمَا خَلَقَ وَلَعَلَا بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ سُبْحَانَ اللّهِ عَمَّا يَصِفُونَ

(91) mettehazellahü miv velediv ve ma kane meahu min ilahin izel le zehebe küllü ilahüm bima haleka ve leala ba’duhüm ala ba’d sübhanellahi amma yesıfun
Allah, çocuk edinmiş değildir onunla beraber bir ilah da yoktur o zaman bütün ilahlar gelirdi yaratmış oldukları ile üstün olmaya çalışırlardı birbirlerine Allah Münezzehtir onların yakıştırdıkları vasıflardan

1. mettehazallâhu : Allah edinmemiştir
2. min veledin : bir çocuk
3. ve mâ kâne : ve olmamıştır, yoktur
4. mea-hu : onunla beraber
5. min ilâhin : bir ilâh
6. izen : öyle olsaydı, o taktirde
7. le : mutlaka
8. zehebe : gitti, giderdi
9. kullu ilâhin : bütün ilâhlar
10. bimâ halaka : yarattığı şey
11. ve le : ve mutlaka
12. alâ : üstün
13. ba’du-hum alâ ba’dın : onların bir kısmı bir kısmına
14. subhâne allâhi : Allah Sübhan’dır, münezzehtir
15. ammâ (an mâ) : şeylerden
16. yasıfûne : vasıflandırıyorlar

٩٢

عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَتَعَالى عَمَّا يُشْرِكُونَ

(92) alimil ğaybi veş şehadeti fe teala amma yüşrikun
O gaybı da, görüleni de bilendir O çok yücedir ortak koştukları şeylerden

1. âlimi : bilen
2. el gaybi : gayb, görünmeyen
3. ve eş şehâdeti : ve görülen
4. fe teâlâ : işte o çok yüce
5. ammâ (an mâ) : şeyden
6. yuşrikûne : şirk koşuyorlar

٩٣

قُلْ رَبِّ اِمَّا تُرِيَنّى مَا يُوعَدُونَ

(93) kul rabbi imma türiyenni ma yuadun
De ki ey Rabbim! eğer bana göstereceksen onlara vaat edilen (azabı)

1. kul : de
2. rabbi : Rabbim
3. immâ : veya, eğer
4. turiyen-nî : bana göstereceksin
5. : şey
6. yûadûne : vaadolunuyor

٩٤

رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنى فِى الْقَوْمِ الظَّالِمينَ

(94) rabbi fe la tec’alni fil kavmiz zalimin
Ey Rabbim! beni aralarında bulundurma o zalim kavmin

1. rabbi : Rabbim
2. fe : o zaman, öyleyse
3. lâ tec’al-nî : beni kılma
4. fi : içinde
5. el kavmi ez zâlimîne : zalimler kavmi

٩٥

وَاِنَّا عَلى اَنْ نُرِيَكَ مَا نَعِدُهُمْ لَقَادِرُونَ

(95) ve inna ala en nüriyeke ma neidühüm lekadirun
Şüphesiz biz (onu gidermeye de kadiriz) onlara vaat edilen azabı sana göstermeye kadiriz

1. ve innâ : ve muhakkak biz
2. alâ : üzerine, üstüne
3. en nuriye-ke : sana bizim göstermemiz
4. : şeyi
5. neidu-hum : onlara vaadediyoruz
6. le : mutlaka, elbette
7. kâdirûne : kaadir olanlar

٩٦

اِدْفَعْ بِالَّتى هِىَ اَحْسَنُ السَّيِّءَةَ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُونَ

(96) idfa’ billeti hiye ahsenüs seyyieh nahnü a’lemü bi ma yesifun
bertaraf et kötülüğü o güzellik ile biz biliriz onların yakıştırdıklarını

1. idfa’ : uzaklaştır, yok et
2. billetî (bi elletî) : ki onunla
3. hiye : o
4. ahsen : en güzel
5. es seyyiete : seyyiat, kötülük
6. nahnu : biz
7. a’lemu : en iyi bilen
8. bi mâ : şeyleri
9. yasıfûne : vasıflandırıyorlar

٩٧

وَقُلْ رَبِّ اَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطينِ

(97) ve kul rabbi euzü bike min hemezatiş şeyatiyn
De ki: ey Rabbim! ben sana sığınırım şeytanların vesveselerinden

1. ve kul : ve de, söyle
2. rabbi : Rabbim
3. eûzu : ben sığınırım
4. bi-ke : sana
5. min hemezâti : kışkırtmalarından (vesveselerinden)
6. eş şeyâtîni : şeytanlar

٩٨

وَاَعُوذُ بِكَ رَبِّ اَنْ يَحْضُرُونِ

(98) ve euzü bike rabbi ey yahdurun
ey Rabbim! sana sığınırım (onların) yanımda olmalarından

1. ve eûzu : ve ben sığınırım
2. bi-ke : sana
3. rabbi : Rabbim
4. en yahdurû-ni : benim yanımda hazır bulunmaları

٩٩

حَتّى اِذَا جَاءَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ

(99) hatta iza cae ehadehümül mevtü kale rabbirciun
Hatta onlardan birine ölüm geldiği zaman ey Rabbim! beni geri döndür der

1. hattâ izâ : olduğu zaman
2. câe : geldi
3. ehade-hum : onlardan biri
4. el mevtu : ölüm
5. kâle : dedi
6. rabbirciûni (rabbi irciû-ni) : Rabbim beni geri döndür

١٠٠

لَعَلّى اَعْمَلُ صَالِحًا فيمَا تَرَكْتُ كَلَّا اِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَاءِلُهَا وَمِنْ وَرَاءِهِمْ بَرْزَخٌ اِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ

(100) lealli a’melü salihan fima teraktü kella inneha kelimetün hüve kailüha ve miv veraihim berzehun ila yevmi yüb’asun
böylece ben, salih amelleri işlerim orada terk ettiğim, hayır! söylediği boş bir sözdür. Onların önlerinde perde (vardır) dirilecekleri güne kadar

1. leal-lî : böylece ben
2. a’melu sâlihan : salih amel (nefsi tezkiye edici amel) yaparım
3. fîmâ : içinde, o şeyde, hakkında
4. terektu : bıraktım, terkettim
5. kellâ : hayır, asla
6. innehâ : muhakkak o
7. kelimetun : bir kelimedir, sözdür
8. huve : o
9. kâiluhâ : onun söylediği (söz)
10. ve min verâi-him : ve onların arkalarından
11. berzahun : bir berzah vardır
12. ilâ yevmi : güne kadar
13. yub’asûne : beas olunacaklar, yeniden diriltilecekler

١٠١

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّورِ فَلَا اَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَءِذٍ وَلَا يَتَسَاءَلُونَ

(101) fe iza nüfiha fis suri fe la ensabe beynehüm yevmeiziv ve la yetesaelun
sur’a üfürüldüğü zaman artık ne bir akrabalık bağı kalmıştır o gün aralarında birbirlerini soracakları (kimse de) yok

1. fe izâ : o zaman
2. nufiha : üfürüldü
3. fî es sûri : sur’un içine, sur’a
4. fe : artık
5. lâ ensâbe : neseb, soy bağı yoktur
6. beyne-hum : onların aralarında
7. yevme izin : izin günü
8. ve lâ yetesâelûne : ve birbirlerini sormazlar, sorulmazlar

١٠٢

فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازينُهُ فَاُولءِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

(102) fe men sekulet mevazinühu fe ülaike hümül müflihun
Artık kimin tartısı ağır gelirse işte onlar felaha erenlerdir

1. fe : o zaman
2. men : kim
3. sekulet : ağır geldi
4. mevâzînu-hu : onun mizanı, tartıları
5. fe : o zaman
6. ulâike : işte onlar
7. hum : onlar
8. el muflihûne : felâha, kurtuluşa erenlerdir

١٠٣

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازينُهُ فَاُولءِكَ الَّذينَ خَسِرُوا اَنْفُسَهُمْ فى جَهَنَّمَ خَالِدُونَ

(103) ve men haffet mevazinühu fe ülaikel lezine hasiru enfüsehüm fi cehenneme halidun
Ve kimin de tartısı hafif gelirse işte onlar da nefislerine yazık edenlerdir cehennemde ebedi kalacaklardır

1. ve men : ve kim
2. haffet : hafif geldi
3. mevâzînu-hu : onun mizanı, tartıları
4. fe : o zaman
5. ulâike : işte onlar
6. ellezîne : o kimseler, onlar ki
7. hasirû : hüsrana düştüler
8. enfuse-hum : onların nefsleri
9. fî cehenneme : cehennemin içinde, cehennemde
10. hâlidûne : ebediyyen kalacak olanlar

١٠٤

تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَهُمْ فيهَا كَالِحُونَ

(104) telfehu vücuhehümün naru ve hüm fiha kalihun
onların yüzlerine ateş çarpar ve orada şaşırıp kalırlar

1. telfehu : (ateş yüzünü) yalar, çarpar
2. vucûhe-hum : onların yüzleri
3. en nâru : ateş
4. ve hum : ve onlar
5. fî-hâ : onun içinde, orada
6. kâlihûne : (ızdıraptan) yüzleri ekşimiş asık olanlardır

Sayfa:348

١٠٥

اَلَمْ تَكُنْ ايَاتى تُتْلى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ

(105) e lem tekün ayati tütla aleyküm fe küntüm biha tükezzibun
Siz değil miydiniz? size ayetlerim okunurken onları yalanlayanlar

1. e : mı
2. lem tekun : olmadı
3. âyâtî : âyetlerim
4. tutlâ : okunurken
5. aleykum : size
6. fe : böylece, öyleyse
7. kuntum : siz oldunuz
8. bihâ : onunla, onu
9. tukezzibûne : yalanlıyorsunuz

١٠٦

قَالُوا رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَالّينَ

(106) kalu rabbena ğalebet aleyna şiğvetüna ve künna kavmen dallin
Derler ey Rabbimiz! bize galip geldi sapkın isteklerimiz biz dalalet içinde bir kavim idik

1. kâlû : dediler
2. rabbe-nâ : Rabbimiz
3. galebet : üstün geldi
4. aleynâ : bize
5. şıkvetu-nâ : şâkîliğimiz, azgınlığımız
6. ve kunnâ : ve biz olduk
7. kavmen : kavim
8. dâllîne : dalâlette olanlar

١٠٧

رَبَّنَا اَخْرِجْنَا مِنْهَا فَاِنْ عُدْنَا فَاِنَّا ظَالِمُونَ

(107) rabbena ahricna minha fe in udna fe inna zalimun
Ey Rabbimiz! bizi buradan çıkar eğer (tekrar) dönersek bundan sonra, bizler zalimiz

1. rabbe-nâ : Rabbimiz
2. ahric-nâ : bizi çıkar
3. min-hâ : ondan, oradan
4. fe : artık, böylece, bundan sonra
5. in : eğer
6. udnâ : biz döndük
7. fe : böylece, o zaman
8. innâ : muhakkak ki biz, biz mutlaka
9. zâlimûne : zalimler

١٠٨

قَالَ اخْسَؤُا فيهَا وَلَا تُكَلِّمُونِ

(108) kalahseu fiha ve la tükellimun
buyurur: durun orada! bana hiçbir kelime söylemeyin

1. kâlahseû (kâle ıhseû) : (orada) kalın dedi
2. fî-hâ : orada
3. ve lâ tukellimû-ni : ve benimle konuşmayın, bana söylemeyin

١٠٩

اِنَّهُ كَانَ فَريقٌ مِنْ عِبَادى يَقُولُونَ رَبَّنَا امَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمينَ

(109) innehu kane feriğum min ibadi yekulune rabbena amenna fağfir lena verhamna ve ente hayrur rahimin
Şüphesiz o kullarımdan bir grup vardı diyorlardı ki: ey Rabbimiz! biz iman ettik artık bizi bağışla bize merhamet et sen merhametlilerin en hayırlısısın

1. inne-hu : muhakkak ki o, gerçekten o
2. kâne : oldu
3. ferîkun : topluluk, grup
4. min ibâdî : kullarımdan
5. yekûlûne : derler
6. rabbe-nâ : Rabbimiz
7. âmennâ : îmân ettik, âmenû olduk
8. fagfir (fe ığfir) : artık mağfiret et
9. lenâ : bizi
10. verhamnâ (ve ırham-na) : ve bize rahmet et,
11. ve ente : ve sen
12. hayru : hayırlı
13. er râhımîne : rahîm olanlar

١١٠

فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيًّا حَتّى اَنْسَوْكُمْ ذِكْرى وَكُنْتُمْ مِنْهُمْ تَضْحَكُونَ

(110) fettehaz tümuhüm sihriyyen hatta ensev küm zikri ve küntüm minhüm tadhakun
Siz onları alay konusu yaptınız hatta unutturdu belli nasihatleri siz onlara öyle gülüyordunuz

1. fettehaztumû-hum : böylece onları edindiniz
2. sıhriyyen : alay konusu
3. hattâ : öyle ki, hatta
4. ensev-kum : size unutturdu
5. zikrî : benim zikrimi
6. ve kuntum : ve siz oldunuz
7. min-hum : onlardan
8. tadhakûne
(dahıke)
: gülüyorsunuz
: (güldü)

١١١

اِنّى جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِمَا صَبَرُوا اَنَّهُمْ هُمُ الْفَاءِزُونَ

(111) inni cezeytühümül yevme bima saberu ennehüm hümül faizun
Muhakkak ben bugün onlara mükafatlarını verdim sabır etmelerinden dolayı şüphesiz onlar mükafatlarını alanlardır

1. in-nî : muhakkak ben
2. cezeytu-hum : onların mükâfatları, karşılığı
3. el yevme : bugün
4. bimâ : dolayısıyla, sebebiyle
5. saberû : sabrettiler
6. enne-hum : muhakkak ki onlar
7. hum : onlar
8. el fâizûne : kurtuluşa erenler

١١٢

قَالَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِى الْاَرْضِ عَدَدَ سِنينَ

(112) kale kem lebistüm fil erdi adede sinin
Buyurdu: ne kadar kaldınız? Yeryüzünde yıl (olarak)

1. kâle : dedi
2. kem : kaç
3. lebistum : kaldınız
4. fî el ardı : arzda, yeryüzünde
5. adede : adet, sayı
6. sinîne : seneler, yıllar

١١٣

قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَسَْلِ الْعَادّينَ

(113) kalu lebisna yevmen ev ba’da yevmin fes’elil addin
Derler ki biz bir gün kaldık veya bir günün bir kısmı kadar sayanlara sorun

1. kâlû : dediler
2. lebisnâ : biz kaldık
3. yevmen : gün
4. ev : veya
5. ba’da yevmin : günün bir kısmı
6. fes’eli (fe is’el) : öyleyse, o zaman sor
7. el âddîne : sayan kimseler, sayanlar

١١٤

قَالَ اِنْ لَبِثْتُمْ اِلَّا قَليلًا لَوْ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ

(114) kale il lebistüm illa kalilel lev enneküm küntüm ta’lemun
buyurur: siz çok az kaldınız eğer gerçekten bilmiş olsaydınız

1. kâle : dedi
2. in : eğer
3. lebistum : siz kaldınız
4. illâ : ancak, yalnız
5. kalîlen : az
6. lev : eğer, şâyet
7. enne-kum : gerçekten siz
8. kuntum : siz oldunuz
9. ta’lemûne : siz biliyorsunuz

١١٥

اَفَحَسِبْتُمْ اَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا وَاَنَّكُمْ اِلَيْنَا لَاتُرْجَعُونَ

(115) e fe hasibtüm ennema halaknaküm abesev ve enneküm ileyna la türceun
zannetmiştiniz sizi boşuna yarattığımızı bize dönmeyeceğinizi (sanmıştınız)

1. e : mı
2. fe : öyleyse, artık
3. hasibtum : siz zannettiniz
4. ennemâ : olduğunu
5. halaknâ-kum : sizi yarattık
6. abesen : abes olarak, boş yere
7. ve enne-kum : ve muhakkak siz
8. ileynâ : bize
9. lâ turceûne : döndürülmeyecek

١١٦

فَتَعَالَى اللّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ لَا اِلهَ اِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَريمِ

(116) fe tealellahül melikül hakk la ilahe illa hu rabbül arşil kerim
Allah’ın şanı ne kadar yüce ki hak melik (o’dur) ondan başka ilah yoktur kerim arşın Rabbidir

1. fe : öyleyse, artık
2. teâlallâhu (teâle allâhu) : Allah çok yücedir
3. el meliku : melik, hükümdar
4. el hakku : Hakk
5. lâ ilâhe : ilâh yoktur
6. illâ : den başka
7. huve : o
8. rabbu : Rabbi
9. el arşi : arş
10. el kerîmi : kerim

١١٧

وَمَنْ يَدْعُ مَعَ اللّهِ اِلهًا اخَرَ لَابُرْهَانَ لَهُ بِه فَاِنَّمَا حِسَابُهُ عِنْدَ رَبِّه اِنَّهُ لَايُفْلِحُ الْكَافِرُونَ

(117) ve mey yed’u meallahi ilahen ahara la bürhane lehu bihi fe innema hisabühu inde rabbih innehu la yüflihul kafirun
Kim ibadet ederse Allah’la beraber başka bir ilaha bunu da bir delile dayanmaksızın (yaparsa) artık onun hesabı ancak Rabbinin katındadır muhakkak o kafirler felah bulamazlar

1. ve men : ve kim
2. yed’u : dua eder
3. maallâhi (mae allâhi) : Allah ile beraber
4. ilâhen : ilâh
5. âhare : diğer, başka
6. : yok, olmaz
7. burhâne : kanıt, delil
8. lehu : onun
9. bihî : ona
10. fe : artık
11. innemâ : ancak, sadece
12. hısâbu-hu : onun hesabı
13. inde : katında
14. rabbi-hi : onun Rabbi
15. inne-hu : muhakkak o
16. lâ yuflihu : kurtuluşa eremezler
17. el kâfirûne : kâfirler

١١٨

وَقُلْ رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَاَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمينَ

(118) ve kul rabbi ğfir verham ve ente hayrur rahimin
De ki ey Rabbim! bağışla, merhamet et sen merhametlilerin en hayırlısısın

1. ve kul : ve de
2. rabbigfir (rabbi ıgfir) : Rabbim mağfiret et
3. verham : ve rahmet et (rahîm esmanla tecelli et)
4. ve ente : ve sen
5. hayru : hayırlı
6. er râhımîne : rahîm olanlar

24-NUR

Sayfa:349

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ

١

سُورَةٌ اَنْزَلْنَاهَا وَفَرَضْنَاهَا وَاَنْزَلْنَا فيهَا ايَاتٍ بَيِّنَاتٍ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ

(1) süratün enzelnaha ve feradnaha ve enzelna fiha ayatim beyyinatil lealleküm tezekkerun
Bu bizim indirdiğimiz ve farz kıldığımız suredir ve biz onda açık deliller indirdik olur ki siz düşünürsünüz?

1. sûratun : bir suredir
2. enzelnâ-hâ : onu biz indirdik
3. ve faradnâ-hâ : ve onu biz farz kıldık
4. ve enzelnâ : ve biz indirdik
5. fî-hâ : onun içinde
6. âyâtin : âyetler
7. beyyinâtin : apaçık, delillerle açıklanmış
8. lealle-kum : umulur ki böylece siz
9. tezekkerûne : tezekkür edersiniz

٢

اَلزَّانِيَةُ وَالزَّانى فَاجْلِدُوا كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا مِاءَةَ جَلْدَةٍ وَلَا تَاْخُذْكُمْ بِهِمَا رَاْفَةٌ فى دينِ اللّهِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الْاخِرِ وَلْيَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَاءِفَةٌ مِنَ الْمُؤْمِنينَ

(2) ezzaniyetü vez zani feclidu külle vahidim minhüma miete celdetiv ve la te’huzküm bi hima ra’fetün fi dinillahi in küntüm tü’minune billahi vel yevmil ahir velyeşhed azabehüma taifetüm minel mü’minin
zina eden kadın ile erkeğe değnekle had uygulayın onların her birine yüzer değnek vurun ikisi için size acıma hissi tutmasın eğer Allah’a ve ahiret gününe inanıyorsanız, Allah’ın dini için (hükmü yerine getirin) mü’minlerden bir taife de bunların cezalarının (yerine getirilmesinde) şahit olsun

1. ez zâniyetu : zina yapan kadın
2. ve ez zânî : ve zina yapan erkek
3. feclidû (fe iclidû) : o zaman, o takdirde vurun
4. kulle vâhıdin : herbiri
5. min-humâ : ikisinden
6. miete : yüz (100)
7. celdetin : yalnız cilde tesir edecek şekilde vurulan sopa
8. ve lâ te’huz-kum : ve sizi almasın, tutmasın, mani olmasın
9. bi himâ : ikisini, ikisine
10. ra’fetun : şefkat, merhamet
11. fî dîni allâhi : Allah’ın dîni hakkında (konusunda)
12. in kuntum : eğer siz olduysanız
13. tu’minûne : siz îmân ediyorsunuz, inanıyorsunuz
14. bi allâhi : Allah’a
15. ve el yevmi el âhırı : ve ahir gün, ahiret günü
16. ve li yeşhed : ve şahit olsun
17. azâbe-humâ : ikisinin azabı
18. tâifetun : bir taife, bir grup
19. min el mu’minîne : mü’minlerden

٣

اَلزَّانى لَا يَنْكِحُ اِلَّا زَانِيَةً اَوْ مُشْرِكَةً وَالزَّانِيَةُ لَا يَنْكِحُهَا اِلَّازَانٍ اَوْ مُشْرِكٌ وَحُرِّمَ ذلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنينَ

(3) ezzani la yenkihu illa zaniyeten ev müşriketev vezzaniyetü la yenkihuha illa zanin ev müşrik ve hurrime zalike alel mü’minin
Zina eden bir erkek ancak zina eden bir kadınla, veya müşrik bir kadınla evlenebilir zina eden bir kadın da zina eden bir erkekle, veya müşrik bir erkekle nikah edebilir mü’minlere böyle (bir evlenme) haram kılınmıştır

1. ez zânî : zina yapan erkek
2. lâ yenkihu : nikâh yapmaz, nikâhlayamaz
3. illâ : den başka, hariç
4. zâniyeten : zina yapan kadın
5. ev : veya
6. muşriketen : müşrik olan kadın
7. ve ez zâniyetu : ve zina yapan kadın
8. lâ yenkihu-hâ : onu nikâhlayamaz
9. illâ : den başka, hariç
10. zânin : zina yapan erkek
11. ev : veya
12. muşrikun : müşrik olan erkek
13. ve hurrime : ve haram kılındı
14. zâlike : bu
15. alâ : üzerine
16. el mu’minîne : mü’minler

٤

وَالَّذينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَاْتُوا بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانينَ جَلْدَةً وَلَا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهَادَةً اَبَدًا وَاُولءِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ

(4) vellezine yermunel muhsanati sümme lem ye’tu bi erbeati şühedae fecliduhüm semanine celdetev ve la takbelu lehüm şehadeten ebeda ve ülaike hümül fasikun
iffetli namuslu bir kadına (zina) iftirasında bulunup sonra da dört şahit getiremeyenler (olursa) bunlara seksen değnek vurun ve onların şahitliğini de ebedi olarak kabul etmeyin işte bunlar fasıkların kendileridir

1. ve ellezîne : ve o kimseler, onlar
2. yermûne : atarlar
3. el muhsanâti : iffetli, namuslu kadınlar
4. summe : sonra
5. lem ye’tû bi : getirmezler
6. erbeati : dört
7. şuhedâe : şahitler
8. feclidûhum (fe iclidû-hum) : o zaman, o taktirde onlara celde vurun
9. semânîne : seksen (80)
10. celdeten : yalnız cilde tesir edecek şekilde vurulan sopa
11. ve lâ takbelû : ve kabul etmeyin
12. lehum : onların
13. şehâdeten : şahitlik
14. ebeden : ebediyyen
15. ve ulâike : ve işte onlar
16. hum : onlar
17. el fâsikûne : fasık olanlar, fasıklar

٥

اِلَّا الَّذينَ تَابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَاَصْلَحُوا فَاِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ

(5) illellezine tabu mim ba’di zalike ve aslehu fe innellahe ğafurur rahiym
ancak bu iftiradan sonra tövbe edip hallerini düzeltenler hariç çünkü Allah bağışlayan, merhamet sahibidir

1. illâ ellezîne : o kimseler hariç
2. tâbû : tövbe ettiler
3. min ba’di zâlike : bundan sonra
4. ve aslehû : ve ıslâh oldular
5. fe : o zaman, o taktirde
6. innallâhe : muhakkak ki Allah
7. gafûrun : mağfiret eden
8. rahîmun :

٦

وَالَّذينَ يَرْمُونَ اَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ اِلَّا اَنْفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ اَحَدِهِمْ اَرْبَعُ شَهَادَاتٍ بِاللّهِ اِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقينَ

(6) vellezine yermune ezvacehüm ve lem yekül lehüm şühedaü illa enfüsühüm fe şehadetü ehadihim erbeu şehadatim billahi innehu le mines sadikın
O kimseler ki hanımlarına (zina) iftirası ederlerse kendilerinden başka onların şahitleri olmazsa dört defa (ve) her bir şehadetinde şahadeti billahi (diyerek) kesinlikle o doğru söylediğine (yemin etmelidir)

1. ve ellezîne : ve o kimseler, onlar
2. yermûne : atarlar
3. ezvâce-hum : onların eşleri
4. ve lem yekun : ve olmadı, yoktur
5. lehum : onların
6. şuhedâu : şahitler
7. illâ : den başka
8. enfusu-hum : onların kendileri
9. fe : o zaman
10. şehâdetu : şahitlik
11. ehadi-him : onlardan biri, herbiri
12. erbeû : dört
13. şehâdâtin : şahitlikler
14. bi allâhi : Allah’a
15. innehû : muhakkak ki o
16. le : muhakkak, mutlaka
17. min es sâdıkîne : sadıklardan, doğru sözlülerden

٧

وَالْخَامِسَةُ اَنَّ لَعْنَتَ اللّهِ عَلَيْهِ اِنْ كَانَ مِنَ الْكَاذِبينَ

(7) vel hamisetü enne la’netellahi aleyhi in kane minel kazibin
Ve beşinci defasında da eğer yalancılardansa, Allah’ın lanetinin kendisinin üzerinde (olmasını söylemeleridir)

1. ve el hâmisetu : ve beşinci
2. enne : olduğu
3. la’nete allâhi : Allah’ın lâneti
4. aleyhi : onun üzerine
5. in : eğer
6. kâne : oldu
7. min el kâzibîne : yalan söyleyenlerden

٨

وَيَدْرَؤُا عَنْهَا الْعَذَابَ اَنْ تَشْهَدَ اَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللّهِ اِنَّهُ لَمِنَ الْكَاذِبينَ

(8) ve yedraü anhel azabe en teşhede erbea şehadatim billahi innehu le minel kazibin
Kadın da bu suçu reddeder dört defa şahadetinde “şahadeti billahi” (diyerek) kesinlikle kocasının yalancılardan (olduğunu söyler)

1. ve yedraû : ve savar, kaldırır
2. an-hâ : ondan (kadından)
3. el azâbe : azap
4. en teşhede : şahitlik etmesi
5. erbea : dört
6. şehâdâtin : şahitlikler
7. bi allâhi : Allah’a
8. innehu : muhakkak ki o
9. le : muhakkak, mutlaka
10. min el kâzibîne : yalan söyleyenlerden

٩

وَالْخَامِسَةَ اَنَّ غَضَبَ اللّهِ عَلَيْهَا اِنْ كَانَ مِنَ الصَّادِقينَ

(9) vel hamisete enne ğadabellahi aleyha in kane mines sadikın
Beşinci defasında Allah’ın gazabının kendisinin üzerinde (olmasını söyler) eğer (kocası) doğru söyleyenlerdense

1. ve el hâmisete : ve beşinci
2. enne : olduğu
3. gadabe allâhi : Allah’ın gadabı, öfkesi, azabı
4. aleyhâ : onun üzerine, kendi üzerine
5. in : eğer
6. kâne : oldu
7. min es sâdikîne : sadıklardan, doğru söyleyenlerden

١٠

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ وَاَنَّ اللّهَ تَوَّابٌ حَكيمٌ

(10) ve lev la fadlüllahi aleyküm ve rahmetühu ve ennellahe tevvabün hakim
Velev Allah’ın üzerinizdeki fazlı ve rahmeti olmasaydı şüphesiz Allah tövbeleri kabul eden hüküm sahibidir

1. ve lev lâ : ve eğer olmasaydı
2. fadlu allâhi : Allah’ın fazlı
3. aleykum : sizin üzerinize
4. ve rahmetu-hu : ve onun rahmeti
5. ve enne allâhe : ve muhakkak ki Allah
6. tevvâbun : tövbeleri kabul eden
7. hakîmun : hakim olan, hüküm ve hikmet sahibi olan

Sayfa:350

١١

اِنَّ الَّذينَ جَاؤُ بِالْاِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لَاتَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِىءٍ مِنْهُمْ مَااكْتَسَبَ مِنَ الْاِثْمِ وَالَّذى تَوَلّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظيمٌ

(11) innellezine cau bil ifki usbetüm minküm la tahsebuhü şerral leküm bel hüve hayrul leküm li küllimriim minhüm mektesebe minel ism vellezi tevella kibrahu minhüm lehu azabün aziym
Şüphesiz fitneyi meydana getirenler içinizdeki bir cemaattir onu kendiniz için şer sanmayın belki o sizin için hayırlıdır iftiracılardan her birine kazandığı vebal vardır içlerinden iftiranın büyüğünü çevirmek isteyenlere de azim bir azap (vardır)

1. innellezîne (inne ellezîne) : muhakkak o kimseler, onlar
2. câû : geldiler
3. bi el ifki : ifk ile, uydurulmuş iftira ile
4. usbetun : birbirine destek olan insanlar topluluğu, bir grup
5. min-kum : sizden, içinizden
6. lâ tahsebû-hu : onu zannetmeyin
7. şerren : bir şerr
8. lekum : sizin için
9. bel : hayır
10. huve : o
11. hayrun : hayırlıdır
12. lekum : sizin için
13. li kullimriin (li kulli imriin) : (hepsi, herkes) herbiri için vardır
14. min-hum : onlardan
15. mektesebe (ma iktesebe) : kazandığı şey
16. min el ismi : günahtan
17. vellezî tevellâ (ve ellezî tevellâ) : ve çeviren, yöneten kimse
18. kibre-hu : onun büyüğü
19. min-hum : onlardan
20. lehu : onun için, ona vardır
21. azâbun azîmun : büyük azap

١٢

لَوْلَا اِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِاَنْفُسِهِمْ خَيْرًا وَقَالُوا هذَا اِفْكٌ مُبينٌ

(12) lev la iz semi’tümuhü zannel mü’minine vel mü’minatü bi enfüsihim hayrav ve kalu haza ifküm mübin
ne olurdu mü’min erkekler ve kadınlar onu işittikleri zaman kendi vicdanlarında hüsnü zanda bulunsa da bu açık bir iftiradır deselerdi

1. lev lâ : olmasaydı, olmaz mıydı, gerekmez miydi
2. iz : o zaman
3. semi’tumû-hu : onu işittiniz
4. zanne : zanda bulundu
5. el mu’minûne : mü’min erkekler
6. ve el mu’minâtu : ve mü’min kadınlar
7. bi enfusi-him : kendi nefslerinde, kendi içlerinde
8. hayran : hayırlı
9. ve kâlû : ve dediler
10. hâzâ : bu
11. ifkun : uydurulmuş iftira
12. mubînun : açıkça, apaçık

١٣

لَوْلَا جَاؤُ عَلَيْهِ بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَاِذْ لَمْ يَاْتُوا بِالشُّهَدَاءِ فَاُولءِكَ عِنْدَ اللّهِ هُمُ الْكَاذِبُونَ

(13) lev la cau aleyhi bi erbeati şüheda’ fe iz lem ye’tu biş şühedai fe ülaike indellahi hümül kazibun
buna dört şahit getirselerdi ya fakat şahitlerde getiremedilerse işte bunlar Allah’ın katında yalancıların ta kendisidir

1. lev lâ : olmasaydı, olmaz mıydı
2. câû : geldiler
3. aleyhi : ona
4. bi erbeati : dördü ile
5. şuhedâe : şahitler
6. fe : öyleyse
7. iz : olduğu zaman, olduğuna göre
8. lem ye’tû : getirmediler
9. bi eş şuhedâi : şahitleri
10. fe ulâike : o zaman işte onlar
11. indallâhi (inde allâhi) : Allah’ın katında
12. hum el kâzibûne : onlar yalancılar

١٤

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ فِى الدُّنْيَا وَالْاخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فى مَا اَفَضْتُمْ فيهِ عَذَابٌ عَظيمٌ

(14) ve levla fadlüllahi aleyküm ve rahmetühu fid dünya vel ahirati le messeküm fi ma efadtüm fihi azabün aziym
Eğer Allah’ın fazlı ve rahmeti dünya ve ahirette üzerinizde olmasaydı yaydığınız dedikodudan dolayı elbette size büyük bir azap dokunurdu

1. ve lev lâ : ve olmasaydı
2. fadlullâhi (fadlu allâhi) : Allah’ın fazlı
3. aleykum : sizin üzerinize
4. ve rahmetu-hu : ve onun rahmeti
5. fî ed dunyâ : dünyada
6. ve el âhırati : ve ahiret
7. le : mutlaka
8. messe-kum : size dokundu
9. : içinde, hakkında
10. : şey
11. efadtum : siz daldığınız
12. fîhi : onun içine
13. azâbun : azap
14. azîmun : büyük

١٥

اِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِاَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِاَفْوَاهِكُمْ مَا لَيْسَ لَكُمْ بِه عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّناً وَهُوَ عِنْدَ اللّهِ عَظيمٌ

(15) iz telekkavnehu bi elsinetiküm ve tekulune bi efvahiküm ma leyse leküm bihi ilmüv ve tahsebunehu heyyinev ve hüve indellahi aziym
siz dillerinizle o iftirayı aktarıyordunuz siz, hakkınızda hiçbir bilgi sahibi olmadığınız şeyi ağzınızla söylüyorsunuz ve bunu kolay bir şey sanıyorsunuz ve o Allah’ın katında büyük (bir hadiseydi)

1. iz : olduğu zaman
2. telâkkavne-hu : onu telâkki ediyorsunuz, öğreniyorsunuz, soruyorsunuz
3. bi elsineti-kum : dillerinizle
4. ve tekûlûne : ve söylüyorsunuz
5. bi efvâhi-kum : ağızlarınızla
6. : şeyi
7. leyse : değil, yok
8. lekum : sizin
9. bihi : onu, onun
10. ilmun : ilim, bilgi
11. ve tahsebûne-hu : ve onu sanıyorsunuz
12. heyyinen : kolay, basit, önemsiz
13. ve huve : ve o
14. indallâhi (inde allâhi) : Allah’ın katında
15. azîmun : büyük

١٦

وَلَوْلَا اِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ مَا يَكُونُ لَنَا اَنْ نَتَكَلَّمَ بِهذَا سُبْحَانَكَ هذَا بُهْتَانٌ عَظيمٌ

(16) ve lev la iz semi’tümuhü kultüm ma yekunü lena en netekelleme bi haza sübhaneke haza bühtanün aziym
O iftirayı işittiğiniz zaman deseydiniz bunu söylemek bize yaraşmaz seni tenzih ederiz bu çok büyük bir iftiradır

1. ve lev lâ : ve olmasaydı, olmaz mıydı, olması gerekmez miydi
2. iz : olduğu zaman
3. semi’tumû-hu : onu işittiğiniz
4. kultum : dediniz
5. mâ yekûnu : olmaz
6. lenâ : bize, bizim için
7. en netekelleme : bizim söylememiz
8. bi hâzâ : bunu
9. subhâne-ke : sen sübhansın
10. hâzâ : bu
11. buhtânun : uydurulmuş iftira
12. azîmun : büyük

١٧

يَعِظُكُمُ اللّهُ اَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِه اَبَدًا اِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنينَ

(17) yeizukümullahü en teudu li mislihi ebeden in küntüm mü’minin
Allah size vaiz veriyor böyle bir şeye ebediyen dönmemenizi eğer sizler mü’minlerseniz

1. yeızukumullâhu : Allah size vaazediyor, emrediyor
2. en teûdû : sizin dönmeniz
3. li misli-hi : onun gibisine (onun gibi bir olaya)
4. ebeden : ebediyyen
5. in kuntum : eğer siz iseniz
6. mu’minîne : mü’minler

١٨

وَيُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمُ الْايَاتِ وَاللّهُ عَليمٌ حَكيمٌ

(18) ve yübeyyinüllahü lekümül ayat vallahü alimün hakim
Allah size ayetlerini açıklıyor Allah bilir, hikmet sahibidir

1. ve yubeyyinullâhu : ve Allah beyan ediyor, açıklıyor
2. lekum el âyâti : size âyetleri
3. vallâhu (ve allâhu) : ve Allah
4. alîmun : bilendir
5. hakîmun : hüküm ve hikmet sahibidir

١٩

اِنَّ الَّذينَ يُحِبُّونَ اَنْ تَشيعَ الْفَاحِشَةُ فِى الَّذينَ امَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ اَليمٌ فِى الدُّنْيَا وَالْاخِرَةِ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَاتَعْلَمُونَ

(19) innellezine yühibbune en teşial fahişetü fillezine amenu lehüm azabün elimün fid dünya vel ahirah vallahü ya’lemü ve entüm la ta’lemun
Gerçekten kötü haberin iman edenler içinde yayılmasını arzu edenlere onlar için elim bir azap (vardır) dünyada ve ahirette Allah bilir ve siz bilemezsiniz

1. inne ellezîne : muhakkak o kimseler, onlar
2. yuhıbbûne : severler
3. en teşîa : yayılması
4. el fâhışetu : fuhşiyat, kötülükler, fahişelik
5. fî ellezîne : o kimseler içinde
6. âmenû : âmenû olanlar, Allah’a ulaşmayı dileyenler
7. lehum : onların, onlar için vardır
8. azâbun : azap
9. elîmun : elîm, acı
10. fî ed dunyâ : dünyada
11. ve el âhırati : ve ahirette
12. vallâhu (ve allâhu) : ve Allah
13. ya’lemu : o bilir
14. ve entum : ve siz
15. lâ ta’lemûne : bilmiyorsunuz, bilmezsiniz

٢٠

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ وَاَنَّ اللّهَ رَؤُفٌ رَحيمٌ

(20) ve lev la fadlullahi aleyküm ve rahmetühu ve ennellahe raufür rahiym
Eğer (Allah’ın) fazlı ve rahmeti üzerinizde olmasaydı gerçekten Allah şefkatli, merhametlidir

1. ve lev lâ : ve olmasaydı
2. fadlullâhi (fadlu allâhi) : Allah’ın fazlı
3. aleykum : sizin üzerinize
4. ve rahmetu-hu : ve onun rahmeti
5. ve enne allâhe : ve muhakkak Allah
6. raûfun : çok merhametli, çok şefkatlidir
7. rahîmun : Rahîm esmasıyla tecelli eden, rahmet nuru gönderendir

Sayfa:351

٢١

يَا اَيُّهَاالَّذينَ امَنُوا لَاتَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ وَمَنْ يَتَّبِعْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ فَاِنَّهُ يَاْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَكى مِنْكُمْ مِنْ اَحَدٍ اَبَدًا وَلكِنَّ اللّهَ يُزَكّى مَنْ يَشَاءُ وَاللّهُ سَميعٌ عَليمٌ

(21) ya eyyühellezine amenu la tettebiu hutuvatiş şeytan ve mey yettebi’ hutuvatiş şeytani fe innehu ye’müru bil fahşai vel münker ve lev la fadlüllahi aleyküm ve rahmetühu ma zeka minküm min ehadin ebedev ve lakinnellahe yüzekki mey yeşa’ vallahü semiun alim
Ey iman edenler! şeytanın adımlarına tabi olmayınız kim şeytanın adımlarına tabi olursa kuşkusuz o, fuhşu ve kötülüğü emreder eğer Allah’ın fazlı ve rahmeti üzerinizde olmasaydı içinizden hiç biri ebediyen temize çıkmazdı lakin Allah dilediğini temize çıkarır Allah işitir, bilir

1. yâ eyyuhâ ellezîne âmenû : ey âmenû olanlar
2. lâ tettebiû : tâbî olmayın
3. hutuvâti eş şeytâni : şeytanın adımları
4. ve men yettebi’ : ve kim tâbî olursa
5. hutuvâti eş şeytâni : şeytanın adımları
6. fe : o zaman, o taktirde
7. inne-hu : muhakkak o, çünkü o
8. ye’muru : emreder
9. bi el fahşâi : fuhuş ile, her çeşit kötülük ile
10. ve el munkeri : ve münker, inkâr, Allah’ın yasak ettikleri
11. ve lev lâ : ve eğer olmasa
12. fadlullâhi (fadlu allâhi) : Allah’ın fazlı
13. aleykum : sizin üzerinize
14. ve rahmetu-hu : ve onun rahmeti
15. mâ zekâ : tezkiye olmaz
16. min-kum : sizden, içinizden
17. min ehadin : hiç kimse, hiçbiri
18. ebeden : ebediyyen
19. ve lâkinne : ve lâkin, fakat
20. allâhe : Allah
21. yuzekkî : temizler, tezkiye eder
22. men yeşâu : dilediği kimse, dilediği
23. vallâhu (ve allâhu) : ve Allah
24. semî’un : en iyi işiten
25. alîmun : en iyi bilen

٢٢

وَلَا يَاْتَلِ اُولُواالْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُؤْتُوا اُولِى الْقُرْبى وَالْمَسَاكينَ وَالْمُهَاجِرينَ فى سَبيلِ اللّهِ وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا اَلَا تُحِبُّونَ اَنْ يَغْفِرَ اللّهُ لَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَحيمٌ

(22) ve la ye’teli ülül fadli minküm ves seati ey yü’tu ulil kurba vel mesakine vel mühacirine fi sebilillahi vel ya’fu velyasfehu e la tühibbune ey yağfirallahü leküm vallahü ğafurur rahiym
sizden fazilet ve servet sahibi olanlar vermekte kusur etmesinler akrabalara yoksullara Allah yolunda hicret edenlere affetsinler, bağışlasınlar Allah’ın sizi bağışlamasını istemez misiniz? Allah Bağışlayan Merhamet sahibidir

1. ve lâ ye’teli : ve kusur etmesin, yemin etmesin
2. ulu el fadlı : fazilet sahipleri
3. min-kum : sizden, içinizden
4. ve es seati : ve varlıklı
5. en yu’tû : vermeleri
6. uli el kurbâ : yakınlık sahipleri, akrabalar, yakınlar
7. ve el mesâkîne : ve miskinler, yoksullar
8. ve el muhâcirîne : ve muhacirler, hicret edenler
9. fî sebîlillâhi (sebîli allâhi) : Allah’ın yolunda
10. vel ya’fû (ve li ya’fû) : ve affetsinler
11. vel yasfehû (ve li yasfehû) : ve vazgeçsinler, hoş görsünler
12. e lâ tuhıbbûne : sevmez misiniz
13. en yagfirallâhu (yagfire allâhu) : Allah’ın mağfiret etmesini
14. lekum : sizin için, size, sizi
15. vallâhu (ve allâhu) : ve Allah
16. gafûrun : mağfiret edendir
17. rahîmun : rahîmdir, rahmet nuru gönderendir, Rahîm esmasıyla tecelli edendir

٢٣

اِنَّ الَّذينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ الْغَافِلَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ لُعِنُوا فِى الدُّنْيَا وَالْاخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظيمٌ

(23) innellezine yermunel muhsanatil ğafilatil mü’minati lüinu fid dünya vel ahirati ve lehüm azabün aziym
gerçekten iffetli mü’min bir kadına haberi olmadan (zina iftirası) atan kimseler (mutlaka) dünya ve ahirette lanete uğratılanlardandır onlar için çok büyük azap (vardır)

1. inne ellezîne : muhakkak onlar
2. yermûne : (iftira) atarlar
3. el muhsanâti : muhsin, iffetli, evli kadınlar
4. el gâfilâti : gâfil olanlar
5. el mu’minâti : mü’min kadınlar
6. luınû : lânetlendiler
7. fî ed dunyâ : dünyada
8. ve el âhırati : ve ahiret
9. ve lehum : ve onlar için, vardır
10. azâbun : azap
11. azîmun : azîm, büyük

٢٤

يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ اَلْسِنَتُهُمْ وَاَيْديهِمْ وَاَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

(24) yevme teşhedü aleyhim elsinetühüm ve eydihim ve erculühüm bima kanu ya’melun
O gün onların aleyhlerinde şahitlik edecek dilleri elleri ve ayakları yapmış oldukları şeylere

1. yevme : o gün
2. teşhedu : şahitlik eder
3. aleyhim : onlara
4. elsinetu-hum : onların dilleri
5. ve eydî-him : ve onların elleri
6. ve erculu-hum : ve onların ayakları
7. bimâ : şeyleri
8. kânû : oldular
9. ya’melûne : yapıyorlar

٢٥

يَوْمَءِذٍ يُوَفّيهِمُ اللّهُ دينَهُمُ الْحَقَّ وَيَعْلَمُونَ اَنَّ اللّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبينُ

(25) yevmeiziy yüveffihimüllahü dinehümül hakka ve ya’lemune ennellahe hüvel hakkul mübin
O gün Allah onlara dinde hak ettiklerini tamamen verecek Allah’ın aşikar hak olduğunu bilecekler

1. yevme izin : izin günü
2. yuveffî-him : onlara ödeyecek
3. allâhu : Allah
4. dîne-hum : onların dînlerini, bedelini, karşılığını
5. el hakka : hak
6. ve ya’lemûne : ve bilecekler
7. ennallâhe (enne allâhe) : Allah’ın ….. olduğu, muhakkak
8. huve : o
9. el hakku el mubînu : hakk mübin (hakkı açıklayan yerine getiren)

٢٦

اَلْخَبيثَاتُ لِلْخَبيثينَ وَالْخَبيثُونَ لِلْخَبيثَاتِ وَالطَّيِّبَاتُ لِلطَّيِّبينَ وَالطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّبَاتِ اُولءِكَ مُبَرَّؤُنَ مِمَّا يَقُولُونَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَريمٌ

(26) elhabisatü lil habisine vel habisune lil habisat vet tayyibatü lit tayyibine vet tayyibune lit tayyibat ülaike müberraune mimma yekulun lehüm mağfiratüv ve rizkun kerim
Kötü kadınlar kötü erkeklere kötü erkekler de kötü kadınlara (yakışır) iyi kadınlar iyi erkeklere iyi erkekler de iyi kadınlara (yaraşır) işte bunlar (o iftirayı) söyleyenlerden uzaktır onlar için bağışlanma ve değerli bir ecir (vardır)

1. el habîsâtu : habis kadınlar, kötü kadınlar
2. li el habîsîne : habis erkekler, kötü erkekler için
3. ve el habîsûne : ve habis erkekler, kötü erkekler
4. li el habîsâti : habis kadınlar, kötü kadınlar için
5. ve et tayyibâtu : ve temiz kadınlar
6. li et tayyibîne : temiz erkekler için
7. ve et tayyibûne : ve temiz erkekler
8. li et tayyibâti : temiz kadınlar için
9. ulâike : işte onlar
10. muberraûne : berî olanlar, uzak olanlar
11. mimmâ : şey(ler)den
12. yekûlûne : diyorlar, söylüyorlar
13. lehum : onlar için vardır
14. magfiretun : mağfiret, günahların sevaba çevrilmesi
15. ve rızkun : ve rızık
16. kerîmun : kerim, bol, Allah’ın ikramları

٢٧

يَا اَيُّهَا الَّذينَ امَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتًا غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتّى تَسْتَاْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلى اَهْلِهَا ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ

(27) ya eyyühellezine amenu la tedhulu büyuten ğayra büyutiküm hatta teste’nisu ve tüsellimu ala ehliha zaliküm hayrul leküm lealleküm tezekkerun
Ey iman edenler! kendi evlerinizden başka evlere izin almadan girmeyin ve ev ehline selam vermeden (girmeyin) bu sizin için daha hayırlıdır umulur ki siz düşünürsünüz

1. yâ eyyuhâ ellezîne âmenû : ey âmenû olanlar
2. lâ tedhulû : girmeyin
3. buyûten : evler
4. gayra : başka, diğer
5. buyûti-kum : sizin evleriniz
6. hattâ : hatta, olmadıkça
7. teste’nisû : izin isteyin
8. ve tusellimû : ve selâm verin
9. alâ ehli-hâ : onun ehline, sahibine, halkına,
10. zâlikum : işte bu, bu
11. hayrun : hayırlı
12. lekum : sizin için
13. lealle-kum : umulur ki böylece siz
14. tezekkerûne : tezekkür edersiniz

Sayfa:352

٢٨

فَاِنْ لَمْ تَجِدُوا فيهَا اَحَدًا فَلَا تَدْخُلُوهَا حَتّى يُؤْذَنَ لَكُمْ وَاِنْ قيلَ لَكُمُ ارْجِعُوا فَارْجِعُوا هُوَ اَزْكى لَكُمْ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَليمٌ

(28) fe il lem tecidu fiha ehaden fe la tedhuluha hatta yü’zene leküm ve in kıle lekümurciu ferciu hüve ezka leküm vallahü bima ta’melune alim
Eğer evlerde kimseyi bulamazsanız oraya girmeyiniz ancak size izin verilirse (giriniz) eğer size geri dönün denilirse hemen geri dönün bu sizin için daha temizdir Allah (bütün) yaptıklarınızı bilendir

1. fe in : artık, o zaman eğer
2. lem tecidû : bulamazsınız
3. fî-hâ : orada
4. ehaden : birisi
5. fe : o zaman
6. lâ tedhulû-hâ : ona (oraya) girmeyin
7. hattâ : oluncaya kadar
8. yu’zene : izin verilir
9. lekum : size
10. ve in : ve eğer
11. kîle : denir
12. lekum : size
13. irciû : dönün
14. ferciû (fe irciû) : o zaman dönün
15. huve : o
16. ezkâ : daha temiz, daha uygun
17. lekum : sizin için
18. vallâhu (ve allâhu) : ve Allah
19. bimâ : şeyleri
20. ta’melûne : yapıyorsunuz
21. alîmun : en iyi bilen

٢٩

لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَدْخُلُوا بُيُوتًا غَيْرَ مَسْكُونَةٍ فيهَا مَتَاعٌ لَكُمْ وَاللّهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا تَكْتُمُونَ

(29) leyse aleyküm cünahun en tedhulu büyuten ğayra meskunetin fiha metaul leküm vallahü ya’lemü ma tübdune ve ma tektümun
İçinde oturulmayan evlere girmeniz de sizin için günah yoktur o evlerin içinde size ait eşyalar (varsa girebilirsiniz) Allah sizin açığa vurduğunuz ve gizli tuttuğunuz şeyleri de bilir

1. leyse : değildir, yoktur
2. aleykum : sizin üzerinize
3. cunâhun : günah, vebal
4. en tedhulû : girmek, girmeniz
5. buyûten : evlere
6. gayre : dışında
7. meskûnetin : oturulmayan evler
8. fî-hâ : içinde
9. metâun : meta, fayda
10. lekum : sizin için
11. vallâhu : ve Allah
12. ya’lemu : bilir
13. : şey
14. tubdûne : açıklıyorsunuz
15. ve mâ : ve şey
16. tektumûne : ketmediyorsunuz, saklıyorsunuz

٣٠

قُلْ لِلْمُؤْمِنينَ يَغُضُّوا مِنْ اَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِكَ اَزْكى لَهُمْ اِنَّ اللّهَ خَبيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ

(30) kul lil mü’minine yeğuddu min ebsarihim ve yahfezu fürucehüm zalike ezka lehüm innellahe habirum bima yasneun
Mü’min erkeklere söyle gözlerini (haramdan) sakınsınlar namuslarını da korusunlar bu kendileri için daha temizdir şüphesiz Allah yaptığınız bütün işlerden haberdardır

1. kul : de
2. li el mu’minîne : mü’minlere, mü’min erkeklere
3. yaguddû : çeksinler, indirsinler
4. min ebsâri-him : gözlerinden, bakışlarından, bakışlarını
5. ve yahfezû : ve muhafaza etsinler, korusunlar
6. furûce-hum : ırzlarını
7. zâlike : bu
8. ezkâ : daha temiz
9. lehum : onlar için
10. inne allâhe : muhakkak Allah
11. habîrun : haberdar olandır
12. bimâ : şeylerden
13. yasneûne : yapıyorlar

٣١

وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ اَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدينَ زينَتَهُنَّ اِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى جُيُوبِهِنَّ وَلَا يُبْدينَ زينَتَهُنَّ اِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ اَوْ ابَاءِهِنَّ اَوْ ابَاءِ بُعُولَتِهِنَّ اَوْ اَبْنَاءِهِنَّ اَوْ اَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ اَوْ اِخْوَانِهِنَّ اَوْ بَنى اِخْوَانِهِنَّ اَوْ بَنى اَخَوَاتِهِنَّ اَوْ نِسَاءِهِنَّ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُنَّ اَوِ التَّابِعينَ غَيْرِ اُولِى الْاِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ اَوِ الطِّفْلِ الَّذينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلى عَوْرَاتِ النِّسَاءِ وَلَا يَضْرِبْنَ بِاَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفينَ مِنْ زينَتِهِنَّ وَتُوبُوا اِلَى اللّهِ جَميعًا اَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ

(31) ve kul lil mü’minati yağdudne min ebsarihinne ve yahfazne fürucehünne ve la yübdine zinetehünne illa ma zahera minha vel yadribne bi humurihinne ala cüyubihinne ve la yübdine zinetehünne illa li büuletihinne ev abaihinne ev abai büuletihinne ev ebnaihinne ev ebnai büuletihinne ev ihvanihinne ev beni ihvanihinne ev beni ehavatihinne ev nisaihinne ev ma meleket eymanühünne evit tabiiyne ğayri ülil irbeti miner ricali evit tiflillezine lem yazheru ala avratin nisai ve la yadribne bi ercülihinne li yu’leme ma yuhfine min zinetihinn ve tubu ilellahi cemian eyyühel mü’minune lealleküm tüflihun
Mü’min kadınlara söyle gözlerini (harama bakmaktan) sakınsınlar namuslarını da korusunlar kadınlık ziynetini açığa çıkarmasınlar onların zaruri açıkta kalan (yüz ve elleri) hariç ve baş örtülerini yakalarının üzerine bıraksınlar ancak (zaruri açık kalan) ziynet yerlerini kocalarının yanında açabilirler yahut kendi babalarına yahut kendi kocalarının babalarına yahut kendi oğullarına yahut kocalarının oğullarına yahut kendi kardeşlerine yahut kendi erkek kardeşlerinin oğullarına yahut kendi kız kardeşlerinin oğullarına yahut müslüman kadınlara yahut evlerdeki cariyelere yahut erkek oldukları halde kadınlara karşı istek ve ihtiyaç duymayan hizmetçilere yahut (henüz) kadınların cinselliklerine karşı hisleri açığa çıkmamış çocuklara ve kadınlar ayaklarını yere vurmasınlar gizli olan vücut ziynetlerinin bilinmesi için Allah’a toptan tövbe ediniz ey mü’minler! umulur ki siz felah bulursunuz

1. ve kul : ve de
2. li el mu’minâti : mü’min kadınlara
3. yagdudne : çeksinler, indirsinler
4. min ebsâri-hinne : (onların) gözlerinden, bakışlarından, bakışlarını
5. ve yahfazne : ve korusunlar
6. furûce-hunne : (onların) ırzları
7. ve lâ yubdîne : ve açmasınlar
8. zînete-hunne : (onların) ziynetleri
9. illâ : dışında, hariç
10. : şey
11. zahera : zahir oldu
12. min-hâ : ondan
13. vel yadribne (ve li yadribne) : ve örtsünler
14. bi humuri-hinne : (onların) başörtüleri
15. alâ : üzerine
16. cuyûbi-hinne : (onların) yakaları
17. ve lâ yubdîne : ve açmasınlar
18. zînete-hunne : (onların) ziynetleri
19. illâ : dışında, hariç
20. li buûleti-hinne : (onların) eşleri, kocaları
21. ev : veya
22. âbâi-hinne : (onların) babaları
23. ev : veya
24. âbâi buûleti-hinne : (onların) kocalarının babaları
25. ev : veya
26. ebnâi-hinne : (onların) oğulları
27. ev : veya
28. ebnâi buûleti-hinne : (onların) kocalarının oğulları
29. ev : veya
30. ıhvâni-hinne : (onların) erkek kardeşleri
31. ev : veya
32. benî ıhvâni-hinne : (onların) erkek kardeşlerinin oğulları
33. ev : veya
34. benî ehavâti-hinne : (onların) kız kardeşlerinin oğulları
35. ev : veya
36. nisâi-hinne : kadınlar
37. ev : veya
38. mâ meleket eymânu-hunne : (onların) ellerinin altında sahip oldukları, (cariyeler)
39. evit tâbiîne (ev et tâbiîne) : veya onlara tâbî olanlar, hizmetliler
40. gayri ulî el irbeti : kadına ihtiyaç duymayan
41. min er ricâli : erkeklerden
42. evit tıflillezîne : veya çocuklar ki onlar
43. lem yazharû : zahir olmaz, farkına varmaz
44. alâ avrâtin nisâ : kadınların avret yerlerine
45. ve lâ yadribne : ve vurmasınlar
46. bi erculi-hinne : (onların) ayakları
47. li yu’leme : bilinsin diye
48. mâ yuhfîne : gizlediklerini
49. min zîneti-hinne : (onların) ziynetlerinden
50. ve tûbû : ve tövbe edin
51. ilâllâhi (ilâ allâhi) : Allah’a
52. cemîan : topluca (hepiniz)
53. eyyu-hâ : ey
54. el mu’minûne : mü’minler
55. lealle-kum : umulur ki böylece siz
56. tuflihûne : felâha eresiniz

Sayfa:353

٣٢

وَاَنْكِحُوا الْاَيَامى مِنْكُمْ وَالصَّالِحينَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَاِمَاءِكُمْ اِنْ يَكُونُوا فُقَرَاءَ يُغْنِهِمُ اللّهُ مِنْ فَضْلِه وَاللّهُ وَاسِعٌ عَليمٌ

(32) ve enkihül eyama minküm ves salihiyne min ibadiküm ve imaiküm iy yekunü fükara e yuğnihimüllahü min fadlih vallahü vasiun alim
Bir de, içinizde evli olmayan salih kölelerinizi ve cariyelerinizi evlendirin eğer onlar fakirlerse Allah onları hazinesinden zengin eder Allah’ın ihsanı geniş, bilendir

1. ve enkihû : ve nikâhlayın, evlendirin
2. el eyâmâ : eşi (karısı) olmayan erkekler,
3. min-kum : sizden
4. ve es sâlihîne : ve salihler
5. min ibâdi-kum : sizin kölelerinizden
6. ve imâi-kum : ve eşi olmayan kadınlarınız
7. in : eğer, ise
8. yekûnû : olurlar
9. fukarâe : fakirler
10. yugnihimullâhu (yugni-him allâhu) : Allah onları zengin kılar
11. min fadli-hî : onun fazlından
12. vallâhu (ve allâhu) : ve Allah
13. vâsiun : vasidir, ihsanı, ni’meti çok olandır
14. alîmun : en iyi bilendir

٣٣

وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذينَ لَا يَجِدُونَ نِكَاحًا حَتّى يُغْنِيَهُمُ اللّهُ مِنْ فَضْلِه وَالَّذينَ يَبْتَغُونَ الْكِتَابَ مِمَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ فَكَاتِبُوهُمْ اِنْ عَلِمْتُمْ فيهِمْ خَيْرًا وَاتُوهُمْ مِنْ مَالِ اللّهِ الَّذى اتيكُمْ وَلَا تُكْرِهُوا فَتَيَاتِكُمْ عَلَى الْبِغَاءِ اِنْ اَرَدْنَ تَحَصُّنًا لِتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَيوةِ الدُّنْيَا وَمَنْ يُكْرِهْهُنَّ فَاِنَّ اللّهَ مِنْ بَعْدِ اِكْرَاهِهِنَّ غَفُورٌ رَحيمٌ

(33) vel yesta’fifillezine la yecidune nikahan hatta yuğniyehümüllahü min fadlih vellezine yebteğunel kitabe mimma meleket eymanüküm fe katibuhüm in alimtüm fihim hayrav ve atuhüm mim malillahillezi ataküm ve la tükrihu fetayetiküm alel biğai in eradne tehassunel li tebteğu aradal hayatid dünya ve mey yükrihhünne fe innellahe mim ba’di ikrahihinne ğafurur rahiym
Evlenme imkanı bulamayan iffetini korusun hatta Allah fazlından onlara zenginlik verinceye kadar sahip olduğunuz kölelerinizden mükatebe isteyenler için mükatebe yapın eğer kendilerinde bir hayır biliyorsanız ve onlara Allah’ın size verdiği maldan veriniz genç cariyelerinizi fuhşa zorlamayın eğer kendileri iffetli kalmak istiyorlarsa dünya hayatının geçici menfaatini kazanacağım diye onlardan kim istemedikleri halde zinaya zorlanırlarsa Allah bunların bu zorlanışından sonra (tövbe ederlerse onları) bağışlayıcı, merhamet edicidir

1. velyesta’fif : ve iffetli olsunlar, iffetlerini korusunlar
2. ellezîne lâ yecidûne : bulamayanlar
3. nikâhan : nikâh
4. hattâ : hatta, ….. oluncaya kadar
5. yugniyehumullâhu : Allah onları gani (zengin) kılar
6. min fadli-hi : onun fazlından
7. ve ellezîne : ve o kimseler ki, onlar
8. yebtegûne : talep ederler, isterler
9. el kitâbe : yazılı antlaşma, mukatebe
10. mimmâ (min mâ) : şeyden
11. meleket eymânu-kum : ellerinizin altında sahip olduğunuz
12. fe : böylece, o zaman, o taktirde
13. kâtibû-hum : onlarla mukatebe yapın
14. in alimtum : eğer bilirseniz
15. fî-him : onlarda
16. hayren : bir hayır
17. ve âtû-hum : ve onlara verin
18. min mâli : maldan
19. allahi ellezî : Allah ki o
20. âtâ-kum : size verdi
21. ve lâ tukrihû : ve zorlamayın
22. feteyâti-kum : genç cariyeleriniz
23. alel bigâi (alâ el bigâi) : fuhşa, zinaya
24. in eradne : eğer istedilerse (isterlerse)
25. tehassunen : namusunu korumak, iffetli kalmak
26. li tebtegû : talep etmek, elde etmek için
27. arada : dünya malı
28. el hayâti ed dunyâ : dünya hayatı
29. ve men yukrıhhunne : ve kim onları zorlarsa
30. fe : böylece, o taktirde
31. innellâhe (inne allâhe) : muhakkak ki Allah
32. min ba’di : sonradan, bundan sonra
33. ikrâhihinne : onların zorlanmaları
34. gafûrun : gafûrdur, mağfiret edendir
35. rahîmun : rahîmdir, rahmet nuru gönderendir,

٣٤

وَلَقَدْ اَنْزَلْنَا اِلَيْكُمْ ايَاتٍ مُبَيِّنَاتٍ وَمَثَلًا مِنَ الَّذينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ وَمَوْعِظَةً لِلْمُتَّقينَ

(34) ve le kad enzelna ileyküm ayatim mübeyyinativ ve meselem minellezine halev min kabliküm ve mev’izatel lil müttekın
yemin olsun size açıklayıcı ayetlerimizi indirdik sizden önce gelenlerin misallerini (anlattık) ve (mutlaka) muttaki olanlara bir nasihat (indirdik)

1. ve lekad : ve andolsun
2. enzelnâ : indirdik
3. ileykum : size
4. âyâtin : âyetler
5. mubeyyinâtin : açıklanmış
6. ve meselen : ve örnek, misal
7. min ellezîne halev : daha önce gelip geçmiş kimselerden (nesillerden)
8. min kabli-kum : sizden önce
9. ve mev’izaten : ve bir öğüt
10. li el muttekîne : takva sahipleri için

٣٥

اَللّهُ نُورُ السَّموَاتِ وَالْاَرْضِ مَثَلُ نُورِه كَمِشْكوةٍ فيهَا مِصْبَاحٌ اَلْمِصْبَاحُ فى زُجَاجَةٍ اَلزُّجَاجَةُ كَاَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّىٌّ يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبَارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لَا شَرْقِيَّةٍ وَلَا غَرْبِيَّةٍ يَكَادُ زَيْتُهَا يُضىءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ نُورٌ عَلى نُورٍ يَهْدِى اللّهُ لِنُورِه مَنْ يَشَاءُ وَيَضْرِبُ اللّهُ الْاَمْثَالَ لِلنَّاسِ وَاللّهُ بِكُلِّ شَىْءٍ عَليمٌ

(35) allahü nurus semavati vel ard meselü nurihi ke mişkatin fiha misbah elmisbahu fi zücaceh ezzücacetü keenneha kevkebün dürriyyüy yukadü min şeceratim mübaraketin zeytunetil la şerkiyyetiv ve la ğarbiyyetiy yekadü zeytüha yüdiy’ü ve lev lem temseshü nar nurun ala nur yehdillahü li nurihi mey yeşa’ ve yadribüllahül emsale lin nas vallahü bi külli şey’in alim
Allah göklerin ve yerin nurudur onun nuru, bir kandil yuvasının içinde yanan bir lamba misaline benzer o lamba da bir cam muhafaza içinde o cam muhafaza da sanki o inci gibi bir yıldız mübarek zeytin ağacından tutuşturulup yakılır doğuya ve batıya nispet olmayan (bir aydınlık verir) onun yağı kendisine ateş değmese de kendi kendine aydınlık verecek nur üstüne nurdur Allah kimi dilerse onu nuruna eriştirir ve Allah insanlara misaller verir Allah her şeyi Bilendir

1. allâhu : Allah
2. nûru : nur
3. es semâvâti : semalar
4. ve el ardı : ve arz, yeryüzü
5. meselu : misal, örnek
6. nûri-hi : onun nuru
7. ke : gibi
8. mişkâtin : kandil
9. fî-hâ : onun içinde vardır
10. mısbâhun : misbah, lâmba
11. el mısbâhu : (o) misbah, (o) lâmba
12. : içinde
13. zucâcetin : sırça (cam)
14. ez zucâcetu : (o) sırça, (o cam)
15. ke ennehâ : o gibidir
16. kevkebun : yıldız
17. durrîyyun : inci gibi parlayan
18. yûkadu : yakılır
19. min şeceratin : ağaçtan
20. mubâraketin : mübarek
21. zeytûnetin : yağ (zeytin ağacı)
22. lâ şarkîyetin : doğuda olmayan (bulunmayan)
23. ve lâ garbiyyetin : ve batıda olmayan (bulunmayan)
24. yekâdu : neredeyse, hemen hemen, kendi kendine
25. zeytu-hâ : onun yağı
26. yudîu : ışık verir
27. ve lev : ve eğer
28. lem temses-hu : ona değmez
29. nârun : ateş
30. nûrun alâ nûrin : nur üzerine nur
31. yehdîllâhu (yehdî allâhi) : Allah hidayet eder
32. li nûri-hi : onun nuruna, kendi nuruna
33. men yeşâu : dilediği kimse
34. ve yadribullâhul emsâle : ve Allah örnekler, misaller verir
35. lin nâsi (li en nâsi) : insanlar için, isanlara
36. vallâhu (ve allâhu) : ve Allah
37. bi kulli şey’in : herşeyi
38. alîmun : en iyi bilendir

٣٦

فى بُيُوتٍ اَذِنَ اللّهُ اَنْ تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فيهَااسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فيهَا بِالْغُدُوِّ وَالْاصَالِ

(36) fi büyutin ezinellahü en türfea ve yüzkera fihesmühu yüsebbihu lehu fiha bil ğudüvvi vel asal
Allah öyle bir takım evlerde isminin yüceltilerek anılmasına izin vermiştir o’nu orada sabah ve akşam tespih ederler

1. : (içinde) vardır
2. buyûtin : evler
3. ezinallâhu (ezine allâhu) : Allah izin verdi
4. en turfea : yükseltilmesine, yüceltilmesine
5. ve yuzkere : ve zikredilir
6. fîhesmuhu (fîhâ ismu-hu) : orada onun ismi
7. yusebbihu : tesbih eder
8. lehu : onu
9. fîhâ : orada, onun içinde
10. bi : ile, de (dahi)
11. el guduvvi : sabah
12. ve el âsâli : ve akşam

Sayfa:354

٣٧

رِجَالٌ لَاتُلْهيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللّهِ وَاِقَامِ الصَّلوةِ وَايتَاءِ الزَّكوةِ يَخَافُونَ يَوْمًا تَتَقَلَّبُ فيهِ الْقُلُوبُ وَالْاَبْصَارُ

(37) ricalül la tülhihim ticaratüv ve la bey’un an zikrillahi ve ikamis salati ve itaiz zekati yehafune yevmen tetekallebü fihil kulubü vel ebsar
(Öyle) Adamlar var ki onları ne ticaret ne de alışveriş alıkoymaz Allah’ı zikir etmekten namazlarını dosdoğru kılmaktan zekatlarını vermekten (öyle) bir günden korkarlar ki o gün de kalpler, gözler (halden hale) çevrilir

1. ricâlun : adamlar
2. lâ tulhî-him : onları alıkoymaz, meşgul etmez, vazgeçirmez
3. ticâratun : ticaret
4. ve lâ : ve olmaz
5. bey’un : alışveriş
6. an zikrillâhi : Allah’ın zikrinden
7. ve ikâmi es salâti : ve namazın ikame edilmesi
8. ve îtâi ez zekâti : ve zekâtın verilmesi
9. yehâfûne : korkarlar
10. yevmen : gün
11. tetekallebu : döner, dönecek
12. fîhi el kulûbu : kalplerin
13. ve el ebsâru : ve gözler, bakışlar, görüşler

٣٨

لِيَجْزِيَهُمُ اللّهُ اَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَيَزيدَهُمْ مِنْ فَضْلِه وَاللّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

(38) li yecziyehümüllahü ahsene ma amilu ve yezidehüm min fadlih vallahü yerzüku mey yeşaü bi ğayri hisab
(Çünkü) Allah kendilerini yaptıkları işin en güzeli ile mükafatlandıracak onları fazlından da ziyadeleştirecektir Allah dilediğine rızkı hesapsız verir

1. li yecziye-hum : onlara karşılığını vermesi için
2. allâhu : Allah
3. ahsene : en güzel
4. mâ amilû : yaptıkları şeyler
5. ve yezîde-hum : ve onlara arttırır
6. min fadli-hi : fazlından
7. vallâhu (ve allâhu) : ve Allah
8. yerzuku : rızıklandırır
9. men : kişi, kimse
10. yeşâu : diler
11. bi gayri : olmaksızın
12. hisâbin : hesap

٣٩

وَالَّذينَ كَفَرُوا اَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍ بِقيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْانُ مَاءً حَتّى اِذَا جَاءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيًْا وَوَجَدَ اللّهَ عِنْدَهُ فَوَفّيهُ حِسَابَهُ وَاللّهُ سَريعُ الْحِسَابِ

(39) vellezine keferu a’malühüm keserabim bi kiy’atiy yahsebuhüz zam’anü maa hatta iza caehu lem yecidhü şey’ev ve vecedellahe indehu feveffahü hisabeh vallahü seriul hisab
Küfredenlerin yaptıkları amel (ise) düz bir çöldeki serap gibidir susayan onu su zanneder hatta onun (yanına) varınca hiçbir şey bulamaz onun yanında Allah’ı bulur, o da onun hesabını görüverir Allah hızlı hesap görendir

1. vellezîne keferû : ve kâfirler
2. a’mâlu-hum : onların amelleri
3. ke serâbin : serap gibidir
4. bi kîatin : düz arazide
5. yahsebu-hu : onu zanneder
6. ez zam’ânu : susuz kalan, susamış olan
7. mâen : su
8. hattâ : olduğu zaman, olunca
9. izâ câe-hu : ona geldiği zaman, ulaştığı zaman
10. lem yecid-hu : onu bulamadı
11. şey’en : bir şey
12. ve vecedallâhe (vecede allâhe) : ve Allah’ı buldu
13. inde-hu : yanında
14. feveffâhu (fe veffâ-hu) : böylece ona tam olarak ödedi
15. hisâbe-hu : onun hesabını
16. vallâhu (ve allâhu) : ve Allah
17. serîu : seri, çabuk
18. el hisâbi : hesap

٤٠

اَوْ كَظُلُمَاتٍ فى بَحْرٍ لُجِّىٍّ يَغْشيهُ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِه مَوْجٌ مِنْ فَوْقِه سَحَابٌ ظُلُمَاتٌ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ اِذَا اَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَريهَا وَمَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللّهُ لَهُ نُورًا فَمَا لَهُ مِنْ نُورٍ

(40) ev ke zulümatin fi bahril lücciyyiy yağşahü mevcüm min fevkihi mevcüm min fevkihi sehab zulümatüm ba’duha fevka ba’d iza ahrace yedehu lem yeked yeraha ve mel lem yec’alillahü lehu nuran fe malehu min nur
Yahut derin karanlık bir deniz gibidir o denizi bir dalga bürür onun üstünde bir dalga daha onun üstüne de bulut yığını bunlar birbirinin üzerine yığılmış karanlıklardır ki kendi elini çıkartsa onu neredeyse göremez her kime Allah nur vermemişse artık onun için bir nur yoktur

1. ev : veya
2. ke zulumâtin : karanlıklar gibidir
3. fî bahrin : denizde
4. lucciyyin : (çok) derin
5. yagşâ-hu : onu örter, kaplar
6. mevcun : dalga
7. min fevkı-hi : onun üstünden
8. mevcun : dalga
9. min fevkı-hi : onun üstünden
10. sehâbun : bulutlar
11. zulumâtun : karanlıklar
12. ba’du-hâ : onun bir kısmı
13. fevka : üzerinde, üstünde
14. ba’dın : bir kısım
15. izâ ahrace : çıkardığı zaman
16. yede-hu : onun eli
17. lem yeked yerâ-hâ : neredeyse onu göremez
18. ve men : ve kimse
19. lem yec’alillâhu (yec’ali allâhu) : Allah kılmazsa
20. lehu : onu, ona
21. nûren : nur
22. fe : artık
23. mâ lehu : onun için yoktur
24. min nûrin : (nurlardan) bir nur

٤١

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّهَ يُسَبِّحُ لَهُ مَنْ فِى السَّموَاتِ وَالْاَرْضِ وَالطَّيْرُ صَافَّاتٍ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهُ وَتَسْبيحَهُ وَاللّهُ عَليمٌ بِمَا يَفْعَلُونَ

(41) e lem tera ennellahe yüsebbihu lehu men fis semavati vel erdi vet tayru saffat küllün kad alime salatehu ve tesbihah vallahü alimüm bima yef’alun
Görmedin mi? şüphe yok ki göklerde ve yerde olanlar ve sürüler halindeki kuşlar hep Allah’ı tespih eder hepsi de şüphesiz duayı ve tesbihi bilirler Allah (bütün) yaptıklarınızı bilendir

1. e lem tera : görmüyor musun, görmedin mi
2. ennallâhe (enne allâhe) : Allah olduğunu
3. yusebbihu : tesbih ederler
4. lehu : onun, onu
5. men : kimse(ler)
6. fî es semâvâti : semalarda
7. ve el ardı : ve arz, yeryüzü
8. ve et tayru : ve kuşlar
9. sâffâtin : saf saf, saflar halinde
10. kullun : hepsi
11. kad : olmuştu
12. alime : bildi
13. salâte-hu : salatını, namazını, duasını
14. ve tesbîha-hu : ve tesbihlerini
15. vallâhu (ve allâh) : ve Allah
16. alîmun : en iyi bilendir
17. bimâ : şeyleri
18. yef’alûne : yapıyorlar

٤٢

وَلِلّهِ مُلْكُ السَّموَاتِ وَالْاَرْضِ وَاِلَى اللّهِ الْمَصيرُ

(42) ve lillahi mülküs semavati vel ard ve ilellahil mesiyr
Göklerin ve yerin mülkü Allah’ındır ve dönüşte yalnız Allah’adır

1. ve lillâhi (li allâhi) : ve Allah’a aittir
2. mulku : mülk, idare
3. es semâvâti : semalar
4. ve el ardı : ve arz, yeryüzü
5. ve ilâ allâhi : ve Allah’a
6. el masîru : dönüş

٤٣

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّهَ يُزْجى سَحَابًا ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُ ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكَامًا فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَالِه وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ جِبَالٍ فيهَا مِنْ بَرَدٍ فَيُصيبُ بِه مَنْ يَشَاءُ وَيَصْرِفُهُ عَنْ مَنْ يَشَاءُ يَكَادُ سَنَا بَرْقِه يَذْهَبُ بِالْاَبْصَارِ

(43) e lem tera ennellahe yüzci sehaben sümme yüellifü beynehu sümme yec’alühu rukamen fe teral vedka yahrucü min hilalih ve yünezzilü mines semai min cibalin fiha mim beradin fe yüsiybü bihi mey yeşaü ve yasrifühu ammey yeşa’ yekadü senaberkihi yezhebü bil ebsar
görmedin mi? muhakkak Allah bulutları sürüklüyor sonra onları bir araya topluyor sonra onları yığınlar haline getiriyor görüyorsun yağmur bunların arasından çıkıyor yerde (biriktiği zaman) dağlar kadar olacak kar ve doluyu gökyüzünden indiriyor sonra dilediği kimseye bununla musibet veriyor dilediği kimseden bunu savıyor şimşeğin ışıltısı neredeyse gözlerini alacak

1. e lem tera : görmüyor musun, görmedin mi
2. enne allâhe : Allah’ın yaptığını
3. yuzcî : sevkeder
4. sehâben : bulutlar
5. summe : sonra
6. yuellifu : birleştirir
7. beynehu : onun arasını
8. summe : sonra
9. yec’alu-hu : onu kılar, yapar
10. rukâmen : küme küme, küme hali
11. fe tera : böylece görürsün
12. el vedka : yağmur
13. yahrucu : çıkar
14. min hılâli-hi : onun arasından
15. ve yunezzilu : ve indirir
16. min es semâi : semadan
17. min cibâlin : (dağlardan) bir dağ
18. fî-hâ : onun içinde
19. min beredin : buzdan, doludan
20. fe yusîbu : böylece isabet ettirir
21. bi-hi : onu
22. men : kimse
23. yeşâu : diler
24. ve yasrifu-hu : ve onu çevirir, uzaklaştırır
25. an men : o kimseden
26. yeşâu : diler
27. yekâdu : neredeyse, az kalsın
28. senâ : ışık, parıltı
29. berkı-hi : onun şimşeği
30. yezhebu : giderir
31. bi el ebsâri : görmeyi

Sayfa:355

٤٤

يُقَلِّبُ اللّهُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ اِنَّ فى ذلِكَ لَعِبْرَةً لِاُولِى الْاَبْصَارِ

(44) yukallibüllahül leyle ven nehar inne fi zalike le ibratel li ülil ebsar
Allah gece ve gündüzü çeviriyor kesinlikle bunda basiret sahipleri için ibretler vardır

1. yukallibu allâhu : Allah çevirir
2. el leyle : gece
3. ve en nehâre : ve gündüz
4. inne : muhakkak
5. : içinde vardır
6. zâlike : bu
7. le ibreten : elbette ibret
8. li ulil ebsâri : basiret sahipleri için

٤٥

وَاللّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ مَاءٍ فَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشى عَلى بَطْنِه وَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشى عَلى رِجْلَيْنِ وَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشى عَلى اَرْبَعٍ يَخْلُقُ اللّهُ مَايَشَاءُ اِنَّ اللّهَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ

(45) vallahü halaka külle dabbetim mim main fe minhüm mey yemşi ala batnih ve minhüm mey yemşi ala ricleyn ve minhüm mey yemşi ala erba’ yahlükullahü ma yeşa’ innellahe ala külli şey’in kadir
Ve Allah bütün hayvanları sudan yarattı onlardan kimisi karnı üzere yürüyor ve kimisi de iki ayağı üzere yürüyor ve kimisi de dört (ayağı) üzerine yürüyor Allah dilediğini yaratır şüphesiz Allah her şeye kadirdir

1. vallâhu (ve allâhu) : ve Allah
2. halaka : yarattı
3. kulle : her, hepsi, bütün
4. dâbbetin : hayvan
5. min mâin : sudan
6. fe : o zaman, böylece
7. min-hum : onlardan
8. men yemşî : kimi yürür
9. alâ batni-hi : karnı üzerinde
10. ve min-hum : ve onlardan
11. men yemşî : kimi yürür
12. alâ ricleyni : iki ayak üzerinde
13. ve min-hum : ve onlardan
14. men yemşî : kimi yürür
15. alâ erbain : dört (ayak) üzerinde
16. yahluku allâhu : Allah yaratır
17. mâ yeşâu : dilediğini, dilediği şeyi
18. innellâhe (inne allâhe) : muhakkak Allah
19. alâ kulli şey’in : herşeye
20. kadîrun : gücü yeten, kaadir

٤٦

لَقَدْ اَنْزَلْنَا ايَاتٍ مُبَيِّنَاتٍ وَاللّهُ يَهْدى مَنْ يَشَاءُ اِلى صِرَاطٍ مُسْتَقيمٍ

(46) le kad enzelna ayatim mübeyyinat vallahü yehdi mey yeşaü ila siratim müstekım
Yemin olsun ki, biz açıklayıcı ayetleri indirdik Allah dilediğini sıratı müstakim üzere hidayete erdirir

1. lekad : andolsun
2. enzelnâ : indirdik
3. âyâtin : âyetler
4. mubeyyinâtin : açıklanmış
5. vallâhu (ve allâhu) : ve Allah
6. yehdî : hidayete erdirir
7. men yeşâu : dilediği kimseyi
8. ilâ sırâtın mustakîmin : Sıratı Mustakîm’e

٤٧

وَيَقُولُونَ امَنَّا بِاللّهِ وَبِالرَّسُولِ وَاَطَعْنَا ثُمَّ يَتَوَلّى فَريقٌ مِنهُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَمَا اُولءِكَ بِالْمُؤْمِنينَ

(47) ve yekulune amenna billahi ve bir rasuli ve eta’na sümme yetevella ferikum minhüm mim ba’di zalik ve ma ülaike bil mü’minin
Ve diyorlar Allah ve resulüne iman ettik ve itaat ettik sonra bunun arkasından onlardan bir takımı yüz çeviriyor bunlar mü’minlerden değildir

1. ve yekûlûne : ve onlar derler
2. âmennâ : îmân ettik
3. billâhi (bi allâhi) : Allah’a
4. ve bi er resûli : ve resûlüne
5. ve ata’nâ : ve itaat ettik
6. summe : sonra
7. yetevellâ : dönerler
8. ferîkun : bir grup, bir kısım
9. min-hum : onlardan
10. min ba’di : sonradan, bundan sonra
11. zâlike : bu
12. ve mâ ulâike : ve onlar değiller
13. bi el mu’minîne : mü’min olanlar

٤٨

وَاِذَا دُعُوا اِلَى اللّهِ وَرَسُولِه لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ اِذَا فَريقٌ مِنْهُمْ مُعْرِضُونَ

(48) ve iza düu ilellahi ve rasulihi li yahküme beynehüm iza feriküm minhüm mu’ridun
Allah ve O’nun resulü çağırdığı zaman aralarında hüküm verilmesi için onlardan bir grup hemen yüz çevirmişler

1. ve izâ duû : ve davet edildikleri zaman
2. ilâ allâhi : Allah’a
3. ve resûli-hî : ve onun resûlü
4. li yahkume : hüküm vermesi için
5. beyne-hum : onların arasında
6. izâ : olduğu zaman
7. ferîkun : bir grup, bir kısım
8. min-hum : onlardan
9. mu’ridûne : yüz çevirenler

٤٩

وَاِنْ يَكُنْ لَهُمُ الْحَقُّ يَاْتُوا اِلَيْهِ مُذْعِنينَ

(49) ve iy yekül lehümül hakku ye’tu ileyhi müz’inin
Eğer hak kendilerinden yana olursa boyun eğerek ona gelirler

1. ve in : ve eğer
2. yekun : olur
3. lehum : onların, onlar için
4. el hakku : hak
5. ye’tû : gelirler
6. ileyhi : ona
7. muz’ınîne : boyun eğerek, itaat ederek, hemen gelirler

٥٠

اَفى قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ اَمِ ارْتَابُوا اَمْ يَخَافُونَ اَنْ يَحيفَ اللّهُ عَلَيْهِمْ وَرَسُولُهُ بَلْ اُولءِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ

(50) e fi kulubihim meradun emirtabu em yehafune ey yehiyfellahü aleyhim ve rasulüh bel ülaike hümüz zalimun
Bunların kalplerinde bir hastalık mı var? yoksa kuşkuları (mı var?) yoksa Allah ve resulünün kendilerine haksızlık edeceğinden mi korkuyorlar? hayır! onlar zalimlerin ta kendisidir

1. e : mı, mi
2. : içinde, var
3. kulûbi-him : onların kalpleri
4. maradun : hastalık
5. emirtâbû (em irtâbu) : veya, yoksa şüphe ettiler
6. em yehâfûne : veya, yoksa korkuyorlar
7. en yehîfallâhu (yehîfe allâhu) : Allah’ın taraf tutması
8. aleyhim : onlara
9. ve resûlu-hu : ve onun resûlü
10. bel : hayır
11. ulâike : işte onlar
12. hum : onlar
13. ez zâlimûne : zalimler

٥١

اِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنينَ اِذَا دُعُوا اِلَى اللّهِ وَرَسُولِه لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ اَنْ يَقُولُوا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاُولءِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

(51) innema kane kavlel mü’minine iza düu ilellahi ve rasulihi li yahküme beynehüm ey yekulu semi’na ve ata’na ve ülaike hümül müflihun
Mü’minlerin sözü ancak (şu) olmalıdır Allah’a ve o’nun resulüne çağrıldığın zaman aralarında hüküm verilmesi için dinledik ve itaat ettik demeleridir işte bunlar muratlarına erenlerdir

1. innemâ : ancak, sadece
2. kâne : oldu
3. kavle : söz
4. el mu’minîne : mü’minler
5. izâ duû : çağrıldığı zaman, davet edildikleri zaman
6. ilâ allâhi : Allah’a
7. ve resûli-hî : ve onun resûlü
8. li yahkume : hüküm vermesi için
9. beyne-hum : onların aralarında
10. en yekûlû : demeleri, söylemeleri
11. semi’nâ : işittik
12. ve ata’nâ : ve itaat ettik
13. ve ulâike : ve işte onlar
14. hum : onlar
15. el muflihûne : felâha ulaşanlar

٥٢

وَمَنْ يُطِعِ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَيَخْشَ اللّهَ وَيَتَّقْهِ فَاُولءِكَ هُمُ الْفَاءِزُونَ

(52) ve mey yütiillahe ve rasulehu ve yahşellahe ve yettakhi fe ülaike hümül faizun
Ve kim Allah’a ve o’nun resulüne itaat ederse Allah’tan korkar ve ondan sakınırsa işte bunlar muratlarına erenlerdir

1. ve men : ve kim
2. yutıi allâhe : Allah’a itaat eder
3. ve resûle-hu : ve onun resûlü
4. ve yahşe allâhe : ve Allah’a huşû duyar
5. ve yettak-hi : ve ona karşı takva sahibi olur
6. fe : böylece, o taktirde
7. ulâike : işte onlar
8. hum : onlar
9. el fâizûne : kurtuluşa erenler

٥٣

وَاَقْسَمُوا بِاللّهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَءِنْ اَمَرْتَهُمْ لَيَخْرُجُنَّ قُلْ لَا تُقْسِمُوا طَاعَةٌ مَعْرُوفَةٌ اِنَّ اللّهَ خَبيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ

(53) ve aksemu billahi cehde eymanihim lein emartehüm le yahrucünn kulla tuksimu taatüm ma’rufeh innellahe habirum bima ta’melun
Bir de onlar kuvvetleriyle Allah’a yemin ederler eğer onlara emredersen (savaşa) çıkacaklarını de ki: yemin etmeyin güzel (samimi) itaat yeter kesinlikle Allah yaptıklarınızdan haberdardır

1. ve aksemû : ve yemin ettiler
2. bi allâhi : Allah’a
3. cehde : güç, kuvvet
4. eymâni-him : yeminleri
5. le in : eğer
6. emerte-hum : sen onlara emrettin
7. le yahrucunne : mutlaka çıkacaklar
8. kul : de
9. lâ tuksimû : yemin etmeyin
10. tâatun : bağlılık, itaat
11. ma’rûfetun : bilinen, taktir edilen
12. inne allâhe : muhakkak Allah
13. habîrun : haberdar
14. bimâ ta’melûne : yaptığınız şeylerden

Sayfa:356

٥٤

قُلْ اَطيعُوا اللّهَ وَاَطيعُواالرَّسُولَ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْهِ مَا حُمِّلَ وَعَلَيْكُمْ مَا حُمِّلْتُمْ وَاِنْ تُطيعُوهُ تَهْتَدُوا وَمَا عَلَى الرَّسُولِ اِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبينُ

(54) kul etiy’ullahe ve etiy’ur rasul fe in tevellev fe innema aleyhi ma hummile ve aleyküm ma hummiltüm ve in tütiy’uhu tehtedu ve ma aler rasuli illel belağul mübin
De ki: Allah’a itaat edin ve resulüne itaat edin eğer dönerseniz (o peygambere düşen) ancak ona yüklenendir size düşende yükletilendir eğer ona itaat ederseniz hidayete erersiniz resule düşen ancak açık bir tebliğidir

1. kul : de (söyle)
2. atîu allâhe : Allah’a itaat edin
3. ve atîu : ve itaat edin
4. er resûle : resûl
5. fe in : o zaman eğer
6. tevellev : yüz çevirirsiniz
7. fe innemâ : o zaman sadece, yalnız
8. aleyhi : onun üzerine
9. : şey
10. hummile : yüklendi, yükletildi
11. ve aleykum : ve sizin üzerinize
12. : şey
13. hummiltum : size yüklendi, size yükletildi
14. ve in : ve eğer
15. tutî’û-hu : ona itaat ederseniz
16. tehtedû : hidayete erersiniz
17. ve mâ : ve değildir
18. alâ er resûli : resûlün üzerinde
19. illâ : hariç, den başka
20. el belâgu : tebliğ
21. el mubînu : apaçık, açıkça

٥٥

وَعَدَ اللّهُ الَّذينَ امَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِى الْاَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دينَهُمُ الَّذِى ارْتَضى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ اَمْنًا يَعْبُدُونَنى لَا يُشْرِكُونَ بى شَيًْا وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ فَاُولءِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ

(55) veadellahüllezine amenu minküm ve amilus salihati le yestahlifennehüm fil erdi kemestahlefellezine min kablihim ve le yümekkinenne lehüm dinehümül lezirteda lehüm ve le yübeddilennehüm mim ba’di havfihim emna ya’büduneni la yüşrikune bi şey’a ve men kefera ba’de zalike fe ülaike hümül fasikun

Allah içinizden iman edip salih amel işleyen kimselere (şöyle) vaad etti kendilerinden öncekileri arza halife yaptığım gibi onlar da mutlaka arza halife olacak onlara, o razı olduğu, kendileri için (seçtiği) dinlerini tatbik etmek imkanını mutlaka verecek ve korkuların ardından onlara, emniyet ve huzuru mutlaka verecektir bana hiçbir şey ortak koşmadan ibadet edin kim ki bundan sonra nankörlük ederse işte onlar fasıkların ta kendileridir

1. vaadallâhu (vaade allâhu) : Allah vaadetti
2. ellezîne amenû : Allah’a ulaşmayı dileyenler, âmenû olanlar
3. min-kum : sizden
4. ve amilû es sâlihâti : ve salih amel (nefs tezkiyesi) işlediler
5. le yestahlifenne-hum : onları mutlaka halife tayin edecek
6. fî el ardı : yeryüzünde
7. kemestahlefellezîne (kemâ istahlefe ellezîne) : halife tayin ettiğimiz kimseler gibi
8. min kabli-him : onlardan önce
9. ve le yumekkinenne : ve mutlaka sağlamlaştıracak
10. lehum : onlara, onlar için
11. dîne-hum : onların dîni
12. ellezî irtedâ : ki onu seçti, razı oldu, hoşnut oldu
13. lehum : onlar için, onlara
14. ve le yubeddilenne-hum : ve onlara mutlaka çevirecek
15. min ba’di : sonra
16. havfi-him : (onların) korkuları
17. emnen : emniyet, güven
18. ya’budûne-nî : bana kul olurlar
19. lâ yuşrikûne : şirk koşmazlar
20. bî şey’en : bir şeyi
21. ve men : ve kim
22. kefere : örttü, inkâr etti
23. ba’de : sonra
24. zâlike : bu
25. fe ulâike : işte onlar
26. hum : onlar
27. el fâsikûne : fasıklar

٥٦

وَاَقيمُوا الصَّلوةَ وَاتُوا الزَّكوةَ وَاَطيعُوا الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ

(56) ve ekiymus salate ve atüz zekate ve etiy’ur rasule lealleküm türhamun
Namazı dosdoğru kılın zekatı verin resule itaat edin umulur ki siz merhamet olunursunuz

1. ve ekîmû : ve ikame edin
2. es salâte : namaz
3. ve âtû : ve verin
4. ez zekâte : zekât
5. ve atîû : ve itaat edin
6. er resûle : resûl
7. lealle-kum : umulurki siz, böylece siz
8. turhamûne : rahmet olunasınız

٥٧

لَا تَحْسَبَنَّ الَّذينَ كَفَرُوا مُعْجِزينَ فِى الْاَرْضِ وَمَاْويهُمُ النَّارُ وَلَبِءْسَ الْمَصيرُ

(57) la tahsebennellezine keferu mu’cizine fil ard ve me’vahümün nar ve le bi’sel mesiyr
Sakın kafirlerin (bizi) yeryüzünde aciz bırakabileceklerini sanma onların varacakları yer ateştir ne fena dönüş yeridir

1. lâ tahsebenne : sakın zannetme
2. ellezîne keferû : inkâr edenleri
3. mu’cizîne : aciz bırakıcılar
4. fî el ardı : yeryüzünde
5. ve me’vâhu-mun : ve onların barınacağı yer
6. en nâru : ateş
7. ve le bi’se : ve elbette, mutlaka kötü
8. el masîru : bir dönüş (yeri)

٥٨

يَا اَيُّهَا الَّذينَ امَنُوا لِيَسْتَاْذِنْكُمُ الَّذينَ مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ وَالَّذينَ لَمْ يَبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنْكُمْ ثَلثَ مَرَّاتٍ مِنْ قَبْلِ صَلوةِ الْفَجْرِ وَحينَ تَضَعُونَ ثِيَابَكُمْ مِنَ الظَّهيرَةِ وَمِنْ بَعْدِ صَلوةِ الْعِشَاءِ ثَلثُ عَوْرَاتٍ لَكُمْ لَيْسَ عَلَيْكُمْ وَلَا عَلَيْهِمْ جُنَاحٌ بَعْدَهُنَّ طَوَّافُونَ عَلَيْكُمْ بَعْضُكُمْ عَلى بَعْضٍ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمُ الْايَاتِ وَاللّهُ عَليمٌ حَكيمٌ

(58) ya eyyühellezine amenu li yeste’zinkümül lezine meleket eymanüküm vellezine lem yeblüğul hulüme minküm selase merrat min kabli salatil fecri ve hiyne tedaune siyabeküm minez zahirati ve mim ba’di salatil işa’i selasü avratil leküm leyse aleyküm ve la aleyhim cünahum ba’dehünn tavvafune aleyküm ba’duküm ala ba’d kezalike yübeyyinüllahü leküm ayatih vallahü alimün hakim
Ey iman edenler! sizden izin istesinler sahip bulunduğunuz köleleriniz buluğ çağına ermemiş çocuklar üç zaman sizden (izin istesinler) sabah namazından evvel öğle zamanın da elbiselerinizi çıkardığınız zaman bir de yatsı namazından sonra ki (zaman) (bu) üç (zaman) sizin avret yerlerinizin (açık olabileceği zamanlardır) bu zamanların dışında sizlere de, onlara da günah yoktur sizler birbirinizin yanında dolaşmış olmanız(dan) işte Allah ayetlerini size böyle açıklıyor Allah bilir, hüküm sahibidir

1. yâ eyyuhâ : ey, ya
2. ellezîne âmenû : Allah’a ulaşmayı dileyenler, âmenû olanlar
3. li yeste’zin-kum : sizden izin istesinler
4. ellezîne meleket eymânu-kum : ellerinizin altında sahip olduklarınız (köleleriniz, cariyeleriniz)
5. ve ellezîne : ve o kimseler, onlar
6. lem yeblugû : erişmemiş, ulaşmamış
7. el hulume : bulûğ çağına, erginliğe
8. min-kum : sizden
9. selâse : üç
10. merrâtin : kere, defa, kez
11. min kabli : öncesinden evvel
12. salâti : namaz
13. el fecri : fecr, sabah
14. ve hîne : ve o vakit, o zaman
15. tedaûne : çıkarırsınız
16. siyâbe-kum : elbiseniz
17. min ez zahîrati : öğle vaktinden
18. ve min ba’di : ve sonra
19. salâti : namaz
20. el ışâi : yatsı
21. selâsu : üç
22. avrâtin : muhafazasız, açık, sakınılması gereken
23. lekum : sizin için
24. leyse : değildir, yoktur
25. aleykum : sizin üzerinize
26. ve lâ aleyhim : ve onlara yoktur
27. cunâhun : günah, kusur
28. ba’de hunne : onlardan sonra
29. tavvâfûne : karşılıklı dolaşırlar, karşılıklı tavaf ederler
30. aleykum : sizin üzerinize, size
31. ba’du-kum alâ ba’dın : birbirinizi
32. kezâlike : işte böyle
33. yubeyyine allâhu : Allah beyan ediyor, açıklıyor
34. lekum : size
35. el âyâti : âyetleri
36. vallâhu (ve allâhu) : ve Allah
37. alîmun : en iyi bilen
38. hakîmun : hüküm ve hikmet sahibi

Sayfa:357

٥٩

وَاِذَا بَلَغَ الْاَطْفَالُ مِنْكُمُ الْحُلُمَ فَلْيَسْتَاْذِنُوا كَمَا اسْتَاْذَنَ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمْ ايَاتِه وَاللّهُ عَليمٌ حَكيمٌ

(59) ve iza beleğal atfalü minkümül hulüme fel yeste’zinu kemeste’zenellezine min kablihim kezalike yübeyyinüllahü leküm ayatih vallahü alimün hakim
Sizden olan çocuklar buluğa erdiği zaman kendilerinden öncekilerin izin istediği gibi izin istesinler işte Allah ayetlerini size böyle açıklıyor Allah bilir, hüküm sahibidir

1. ve izâ belegâ : ve ulaştığı, eriştiği zaman
2. el etfâlu : çocuklar
3. min-kum : sizden
4. hulume : erginlik çağı, bulûğ çağı
5. fe li yeste’zinû : o zaman izin istesinler
6. min kabli-him : onlardan önce
7. kezâlike : işte böyle, böylece
8. yubeyyinu allâhu : Allah beyan eder, açıklar
9. lekum : sizin için, size
10. âyâti-hi : âyetlerini
11. vallâhu : ve Allah
12. alîmun : alîm, en iyi bilendir
13. hakîmun : hüküm ve hikmet sahibi

٦٠

وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاءِ الّتى لَا يَرْجُونَ نِكَاحًا فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُنَاحٌ اَنْ يَضَعْنَ ثِيَابَهُنَّ غَيْرَ مُتَبَرِّجَاتٍ بِزينَةٍ وَاَنْ يَسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌ لَهُنَّ وَاللّهُ سَميعٌ عَليمٌ

(60) vel kavaidü minen nisaillati la yercune nikahan fe leyse aleyhinne cünahun ey yeda’ne siyabehünne ğayra müteberricatim bi zineh ve ey yesta’fifne hayrul lehünn vallahü semiun alim
Kadınlık hallerinden kesilmiş evlenme ümidi olmayan o kadınlara onlara (şu durumunda) günah yoktur (kadınlık vasfını belli eden) ziynetlerini göstermeden üst giysilerini bırakmalarında yine de (iffetli davranıp giysilerini) çıkarmamaları onlar için daha hayırlıdır Allah işitir, bilir

1. ve el kavâıdu : ve yaşlı kadınlar
2. minen nisâi : kadınlardan
3. ellatî lâ yercûne : onlar ümit etmezler
4. nikâhan : bir nikâh, evlilik
5. fe : böylece, artık
6. leyse : değil, yoktur
7. aleyhinne : onların üzerine, onlara
8. cunâhun : günah, kusur
9. en yeda’ne : çıkarmaları
10. siyâbehunne : onların elbiseleri
11. gayra muteberricâtin : açmaksızın
12. bi zînetin : ziynetleri
13. ve en yesta’fifne : ve iffetli olmayı istemeleri
14. hayrun : hayırlı
15. lehunne : onlara (kadınlara), onlar için (kadınlar için)
16. vallâhu : ve Allah
17. semîun : en iyi işiten
18. alîmun : en iyi bilendir

٦١

لَيْسَ عَلَى الْاَعْمى حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْاَعْرَجِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْمَريضِ حَرَجٌ وَلَا عَلى اَنْفُسِكُمْ اَنْ تَاْكُلُوا مِنْ بُيُوتِكُمْ اَوْ بُيُوتِ ابَاءِكُمْ اَوْ بُيُوتِ اُمَّهَاتِكُمْ اَوْ بُيُوتِ اِخْوَانِكُمْ اَوْ بُيُوتِ اَخَوَاتِكُمْ اَوْ بُيُوتِ اَعْمَامِكُمْ اَوْ بُيُوتِ عَمَّاتِكُمْ اَوْ بُيُوتِ اَخْوَالِكُمْ اَوْ بُيُوتِ خَالَاتِكُمْ اَوْ مَا مَلَكْتُمْ مَفَاتِحَهُ اَوْ صَديقِكُمْ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَاْكُلُوا جَميعًا اَوْ اَشْتَاتًا فَاِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلى اَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمُ الْايَاتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ

(61) leyse alel a’ma haracüv ve la alel a’raci haracüv ve la ala meridi haracüv ve la ala enfüsiküm en te’külü min büyutiküm ev büyuti abaiküm ev büyuti ümmehatiküm ev büyuti ihvaniküm ev büyuti ehavatiküm ev büyuti a’mamiküm ev büyuti ammatiküm ev büyuti ahvaliküm ev büyuti halatiküm ev ma melektüm mefatihahu ev sadikıküm leyse aleyküm cünahun en te’külu cemian ev eştata fe iza dehaltüm büyuten fe sellimu ala enfüsiküm tehiyyetem min indillahi mübaraketen tayyibeh kezalike yübeyyinüllahü leküm ayatih lealleküm ta’kılun
Gözü görmeyene günah yoktur topal ve sakat olana günah yoktur hasta ve yatalak olana günah yoktur kendileriniz için (beraber) yemek yemenizde günah evlerinizde yahut babalarınızın evlerinde yahut annelerinizin evlerinde yahut erkek kardeşlerinizin evlerinde yahut kız kardeşlerinizin evlerinde yahut amcalarınızın evlerinde yahut halalarınızın evlerinde yahut dayılarınızın evlerinde yahut teyzelerinizin evlerinde yahut anahtarları teslim edilen koruyucularınızla yahut dostlarınızla (beraber) yemenizde size günah yoktur toplu halde ve ayrı ayrı guruplar halinde evlere girdiğiniz zaman karşılıklı selam veriniz birbirinize Allah tarafından saygı ve hürmete erişmek bereketli temiz (olmak için) böylece Allah açıklıyor sizlere ayetlerini olur ki siz akıl edersiniz

1. leyse : değil
2. alâ : üzerine
3. el a’mâ : âmâ, kör
4. haracun : güçlük, zorluk
5. ve lâ alâ : ve üzerine yoktur
6. el a’raci : topal, sakat
7. haracun : güçlük, zorluk
8. ve lâ alâ : ve üzerine yoktur
9. el marîdı : hasta
10. haracun : güçlük, zorluk
11. ve lâ alâ : ve üzerine yoktur
12. enfusi-kum : size, kendinize
13. en te’kulû : yemek yemeniz
14. min buyûti-kum : evlerinizden
15. ev : veya
16. buyûti : evler
17. âbâi-kum : sizin babalarınız
18. ev buyûti : veya evler
19. ummehâti-kum : sizin anneleriniz
20. ev buyûti : veya evler
21. ihvâni-kum : erkek kardeşleriniz
22. ev buyûti : veya evler
23. ehavâti-kum : sizin kız kardeşleriniz
24. ev buyûti a’mâmi-kum : veya amcalarınızın evleri
25. ev buyûti ammâti-kum : veya halalarınızın evleri
26. ev buyûti ahvâli-kum : veya dayılarınızın evleri
27. ev buyûti hâlâti-kum : veya teyzelerinizin evleri
28. ev : veya
29. mâ melektum : sahip olduğunuz şey
30. mefâtiha-hu : onun anahtarları
31. ev sadîkı-kum : veya sizin dostlarınız veya arkadaşlarınız
32. leyse : değil
33. aleykum : sizin üzerinize, size
34. cunâhun : günah
35. en te’kulû : yemek yemeniz
36. cemîan : topluca
37. ev : veya
38. eştâten : ayrı ayrı olarak
39. fe : böylece, o zaman
40. izâ dahaltum : girdiğiniz zaman
41. buyûten : evler
42. fe : böylece
43. sellimû : selâm verin
44. alâ enfusi-kum : kendi üzerinize (birbirinize)
45. tehıyyeten : selâm vererek
46. min indi allâhi : Allah’ın indinden
47. mubareketen : mübarek, hayırlı, bereketli
48. tayyibeten : iyi, güzel, helâl
49. kezâlike : işte böyle, böylece
50. yubeyyinu allâhu : Allah beyan eder, açıklar
51. lekum : sizin için, size
52. el âyâti : âyetler
53. leallekum : umulur ki böylece siz
54. ta’kılûne : akıl edersiniz

Sayfa:358

٦٢

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذينَ امَنُوا بِاللّهِ وَرَسُولِه وَاِذَا كَانُوا مَعَهُ عَلى اَمْرٍ جَامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتّى يَسْتَاْذِنُوهُ اِنَّ الَّذينَ يَسْتَاْذِنُونَكَ اُولءِكَ الَّذينَ يُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَرَسُولِه فَاِذَا اسْتَاْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَاْنِهِمْ فَاْذَنْ لِمَنْ شِءْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللّهَ اِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ

(62) innemel mü’minunellezine amenu billahi ve rasulihi ve iza kanu meahu ala emrin camiil lem yezhebu hatta yeste’zinuh innellezine yeste’zinuneke ülaikellezine yü’minune billahi ve rasulih fe izeste’zenuke li ba’di şe’nihim fe’zel li men şi’te minhüm vestağfir lehümüllah innellahe ğafurur rahiym
Ancak mü’min olan o kimseler ki iman ederler Allah’a ve o’nun resullerine toplu bir işte onunla beraber (oldukları) zaman, ondan izin almadan, katiyen bırakıp gitmezler gerçekten senden izin isteyen kimseler işte onlar, iman edenlerdir Allah’a ve o’nun resullerine sonra (onlar) senden izin istediklerinde bazı işleri hususunda izin veriver onlardan dilediğin kimseye onlar için Allah’tan bağışlanma iste şüphe yok ki Allah bağışlayan, merhamet sahibidir

1. innemâ : ancak, sadece, fakat
2. el mu’minûne : mü’minler
3. ellezîne âmenû : Allah’a ulaşmayı dileyen, îmân eden kimseler
4. billâhi (bi allâhi) : Allah’a
5. ve resûli-hi : ve onun resûlü
6. ve izâ : ve olduğu zaman
7. kânû : oldular, idiler
8. mea-hu : onunla birlikte, beraber
9. alâ emrin : bir iş üzerine, bir iş için
10. câmiın : toplu olarak, toplanmış olarak
11. lem yezhebû : gitmezler
12. hattâ : oluncaya kadar, olmadıkça
13. yeste’zinû-hu : ondan izin isterler
14. inne ellezîne : muhakkak o kimseler, onlar
15. yeste’zinûne-ke : senden izin isterler
16. ulâike : işte onlar
17. ellezîne yu’minûne : îmân edenler
18. billâhi (bi allâhi) : Allah’a
19. ve resûli-hi : ve onun resûlüne
20. fe : öyleyse
21. izeste’zenû-ke (iza iste’zenû-ke) : senden izin istedikleri zaman
22. li ba’dı : bazısı için
23. şe’ni-him : onların işleri, halleri, durumları
24. fe’zen (fe izen) : o zaman izin ver
25. li men : o kimseye
26. şi’te : sen diledin
27. min-hum : onlardan
28. vestagfir (ve istagfir) : ve mağfiret dile
29. lehum : onlar için
30. allâhe : Allah
31. inne allâhe : muhakkak Allah
32. gafûrun : gafurdur, mağfiret edendir
33. rahîmun : rahîmdir, rahmet nuru gönderendir

٦٣

لَا تَجْعَلُوا دُعَاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعَاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضًا قَدْ يَعْلَمُ اللّهُ الَّذينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِوَاذًا فَلْيَحْذَرِ الَّذينَ يُخَالِفُونَ عَنْ اَمْرِه اَنْ تُصيبَهُمْ فِتْنَةٌ اَوْ يُصيبَهُمْ عَذَابٌ اَليمٌ

(63) la tec’alu düaer rasuli beyneküm ke düai ba’diküm ba’da kad ya’lemüllahül lezine yetesellelune minküm livaza fel yahzerillezine yühalifune an emrihi en tüsiybe hüm fitnetün ev yüsiybehüm azabün elim
Çağırmayın resulü çağırdığınız da aranızda birbirinizi çağırır gibi kesinlikle Allah bilir içinizden (birini) siper ederek sıvışanları o kimseler ki, sakınsınlar (peygamberin) emrine muhalefet edenler isabet etmesinden onlara bir fitnenin yahut kendilerine gelmesinden elim bir azabın

1. lâ tec’alû : kılmayın, yapmayın
2. duâe er resûli : resûlün çağırması
3. beyne-kum : (sizin) aranızda
4. ke : gibi, aynı, eşit
5. duâi : çağırma
6. ba’dı-kum ba’den : birbirinizi
7. kad ya’lemu : biliyordu
8. allâhu : Allah
9. ellezîne : onlar
10. yetesellelûne : gizlice çıkarlar
11. min-kum : sizden
12. livâzen : bir şeyi siper ederek (görünmemeye çalışarak)
13. fel yahzeri (fe li yahzeri) : o zaman sakınsınlar, çekinsinler
14. ellezîne yuhâlifûne : hilâfet edenler, karşı gelenler
15. an emri-hi : onun emrinden
16. en tusîbe-hum : onlara isabet etmesi
17. fitnetun : bir fitne
18. ev : veya
19. yusîbe-hum : onlara isabet eder
20. azâbun : bir azap
21. elîmun : acı, elîm

٦٤

اَلَا اِنَّ لِلّهِ مَا فِى السَّموَاتِ وَالْاَرْضِ قَدْ يَعْلَمُ مَا اَنْتُمْ عَلَيْهِ وَيَوْمَ يُرْجَعُونَ اِلَيْهِ فَيُنَبِّءُهُمْ بِمَا عَمِلُوا وَاللّهُ بِكُلِّ شَىْءٍ عَليمٌ

(64) e la inne lillahi ma fis semavati vel ard kad ya’lemü ma entüm aleyh ve yevme yürceune ileyhi fe yünebbiühüm bi ma amilu vallahü bi külli şey’in alim
Dikkat edin! ne varsa hepsi Allah’ındır göklerde ve yerde muhakkak bilir sizin hangi şey üzerinde olduğunuzu kendisine döndürülecekleri günde yaptıklarını onlara haber verecektir Allah her şeyi bilendir

1. e lâ : değil mi
2. inne : muhakkak
3. li allâhi : Allah’a aittir
4. : şeyler
5. fî es semâvâti : göklerdeki
6. ve el ardı : ve yeryüzü, arz
7. kad ya’lemu : biliyordu
8. : şeyi
9. entum : siz
10. aleyhi : üzerinde
11. ve yevme : ve o gün
12. yurceûne : döndürülecekler
13. ileyhi : ona
14. fe yunebbiu-hum : o zaman onlara haber verecek
15. bi mâ amilû : yaptıkları şeyler
16. vallâhu (ve allâhu) : ve Allah
17. bi kulli şey’in : herşeyi
18. alîmun : en iyi bilen

25-FURKAN

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ

١

تَبَارَكَ الَّذى نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلى عَبْدِه لِيَكُونَ لِلْعَالَمينَ نَذيرًا

(1) tebarakellezi nezzelel fürkane ala abdihi li yekune lil alemine nezira
yüce ve mübarektir o, kuluna furkan’ı indirmiştir bütün alemlere bir uyarıcı olması için

1. tebâreke : mübarek
2. ellezî : ki o
3. nezzele : indirdi
4. furkâne : furkan
5. alâ abdi-hi : kuluna
6. li yekûne : olması için
7. li el âlemîne : âlemlere
8. nezîren : nezir, uyarıcı

٢

اَلَّذى لَهُ مُلْكُ السَّموَاتِ وَالْاَرْضِ وَلَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَريكٌ فِى الْمُلْكِ وَخَلَقَ كُلَّ شَىْءٍ فَقَدَّرَهُ تَقْديرًا

(2) ellezi lehu mülküs semavati vel erdi ve lem yettehiz veledev ve lem yekül lehu şerikün fil mülki ve haleka külle şey’in fe kadderahu takdira
mülkü O’nundur gökyüzünün ve yeryüzünün O, çocuk edinmemiştir O’nun yoktur mülkünde bir ortak da her şeyi yaratmıştır sonra onları takdir ettiği ölçüde tayin etmiştir

1. ellezî : ki o
2. lehu : onun
3. mulku : mülk, idare
4. es semâvâti : semalar, gökler
5. ve el ardı : ve yeryüzü
6. ve lem yettehız : ve edinmedi
7. veleden : çocuk
8. ve lem yekûn : ve olmadı
9. lehu : onun
10. şerîkun : şerik, ortak
11. fî el mulki : mülkte
12. ve halaka : ve yarattı
13. kulle şey’in : herşey
14. fe : o zaman, sonra
15. kaddera-hu : ona takdir etti
16. takdîren : takdir ederek, kader tayin ederek

Sayfa:359

٣

وَاتَّخَذُوا مِنْ دُونِه الِهَةً لَايَخْلُقُونَ شَيًْا وَهُمْ يُخْلَقُونَ وَلَا يَمْلِكُونَ لِاَنْفُسِهِمْ ضَرًّا وَلَا نَفْعًا وَلَا يَمْلِكُونَ مَوْتًا وَلَا حَيوةً وَلَا نُشُورًا

(3) vettehazu min dunihi alihetel la yahlükune şey’ev ve hüm yuhlekune ve la yemlikune li enfüsihim darrav ve la nef’av ve la yemlikune mevtev ve la hayatev ve la nüşura
Ondan başka ilahlar edinenler onlar hiçbir şey yaratamazlar kendileri yaratılmıştır malik değillerdir onlar kendi nefislerine zarar ve fayda vermeye (onlar) malik değillerdir öldürmeye, hayat vermeye ve diriltmeye

1. vettehazû (ve ittehazû) : ve edindiler
2. min dûni-hi : ondan başka
3. âliheten : ilâhlar
4. lâ yahlukûne : yaratmaz, yaratamaz
5. şey’en : bir şey
6. ve hum : ve onlar
7. yuhlekûne : yaratılırlar
8. ve lâ yemlikûne : ve malik değiller
9. li enfusi-him : kendileri için
10. darran : zarar vermek
11. ve lâ : ve değil, olmaz
12. nef’an : fayda sağlamak, fayda vermek
13. ve lâ yemlikûne : ve malik değiller
14. mevten : öldürmek
15. ve lâ hayâten : ve hayat veremez
16. ve lâ nuşûren : ve yeniden diriltemez

٤

وَقَالَ الَّذينَ كَفَرُوا اِنْ هذَا اِلَّا اِفْكٌ افْتَريهُ وَاَعَانَهُ عَلَيْهِ قَوْمٌ اخَرُونَ فَقَدْ جَاؤُ ظُلْمًا وَزُورًا

(4) ve kalellezine keferu in haza illa ifkünifterahü ve eanehu aleyhi kavmün aharune fe kad cau zulmev vezura
kâfir olanlar dedi ancak bu onun uydurduğu bir iftiradır ve ona başka kavimler yardım etti kesinlikle zulüm ve yalan (meydana) getirdiler

1. ve kâle : ve dedi
2. ellezîne keferû : inkâr edenler, kâfirler
3. in : eğer
4. hâzâ : bu
5. illâ : ancak, sadece
6. ifkun : uydurma, yalan
7. ifterâ-hu : onu uydurdu
8. ve eâne-hu : ve ona yardım etti
9. aleyhi : ona, onun üzerine
10. kavmun : kavim
11. âharûne : başkaları, diğerleri
12. fe : o zaman, böylece
13. kad câû : gelmişlerdi, gelmiş oldular
14. zulmen : zulümle
15. ve zûran : ve bâtıl olarak, bâtılla

٥

وَقَالُوا اَسَاطيرُ الْاَوَّلينَ اكْتَتَبَهَا فَهِىَ تُمْلى عَلَيْهِ بُكْرَةً وَاَصيلًا

(5) ve kalu esatiyrul evveline ktetebeha fe hiye tümla aleyhi bükratev ve esiyla
Dediler (bu) evvelkilerden nakledilen şeylerdir onları yazdırmışta böylece o, kendisine okunuyor sabah akşam

1. ve kâlû : ve dediler
2. esâtîru : masallar, efsaneler
3. el evvelîne : evvelkiler
4. iktetebe-hâ : onu yazdırdı
5. fe : böylece
6. hiye : o
7. tumlâ : imlâ ettirilen, okunan
8. aleyhi : ona
9. bukreten : sabah
10. ve asîlen : ve akşam

٦

قُلْ اَنْزَلَهُ الَّذى يَعْلَمُ السِّرَّ فِى السَّموَاتِ وَالْاَرْضِ اِنَّهُ كَانَ غَفُورًا رَحيمًا

(6) kul enzelehüllezi ya’lemüs sirra fis semavati vel ard innehu kane ğafurar rahiyma
de! onu sırları bilen indirdi semadaki ve arzda ki şüphesiz o, bağışlayan merhamet sahibidir

1. kul : de
2. enzele-hu : onu indirdi
3. ellezî : ki o
4. ya’lemu : bilir
5. es sırre : sır, gizli
6. fî es semâvâti : göklerde
7. ve el ardı : ve yeryüzü
8. inne-hu : çünkü o, muhakkak o
9. kâne : oldu
10. gafûran : gafur olan, mağfiret eden
11. rahîmen : rahîm olan,

٧

وَقَالُوا مَالِ هذَا الرَّسُولِ يَاْكُلُ الطَّعَامَ وَيَمْشى فِى الْاَسْوَاقِ لَوْلَا اُنْزِلَ اِلَيْهِ مَلَكٌ فَيَكُونَ مَعَهُ نَذيرًا

(7) ve kalu mali hazer rasuli ye’külüt taame ve yemşi fil esvak lev la ünzile ileyhi melekün fe yekune meahu nezira
dediler bu resule ne oluyor! yemek yiyor çarşılarda geziyor ona bir melek indirilse de onunla beraber uyarıcı olsa ya!

1. ve kâlû : ve dediler
2. mâ li : niçin, nasıl
3. hâzâ : bu
4. er resûli : resûl
5. ye’kuli : yiyor
6. et taâme : yemek
7. ve yemşî : ve yürür
8. fî el esvâkı : çarşılarda
9. lev lâ : olmaz mıydı
10. unzile : indirildi
11. ileyhi : ona
12. melekun : bir melek
13. fe : o zaman, böylece
14. yekûne : olur
15. mea-hu : onunla beraber
16. nezîren : uyarıcı, nezir

٨

اَوْ يُلْقى اِلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ تَكُونُ لَهُ جَنَّةٌ يَاْكُلُ مِنْهَا وَقَالَ الظَّالِمُونَ اِنْ تَتَّبِعُونَ اِلَّا رَجُلًا مَسْحُورًا

(8) ev yülka ileyhi kenzün ev tekunü lehu cennetüy ye’külü minha ve kalez zalimune in tettebiune illa racülem meshura
Yahut ona bir hazine bırakılsa yahut onun bir cenneti olsa da meyvelerinden yese ve zalimler dedi: ancak tâbi olursunuz büyülenmiş bir adama

1. ev : veya
2. yulkâ : atar, verir
3. ileyhi : ona
4. kenzun : bir hazine
5. ev : veya
6. tekûnu : olur
7. lehu : onun
8. cennetun : cennet, ağaçlı bahçe
9. ye’kulu : yer
10. min-hâ : ondan
11. ve kâle : ve dedi
12. ez zâlimûne : zalimler, zulmedenler
13. in tettebiûne : tâbî oluyorsunuz
14. illâ : ancak, sadece
15. raculen : adam
16. meshûren : sihir yapılmış, büyülenmiş

٩

اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوا فَلَا يَسْتَطيعُونَ سَبيلًا

(9) ünzur keyfe darabu lekel emsale fe dallu fe la yestetiy’une sebila
Bak! nasıl getirdiler senin hakkında temsiller böylece saptılar artık yol bulmaya da güçleri yetmedi

1. unzur : bak
2. keyfe : nasıl
3. darabû : (örnekler) verdi
4. leke : sana
5. el emsâle : misaller, örnekler
6. fe : artık, böylece
7. dallû : saptılar
8. fe : artık, böylece
9. lâ yestetîûne : muktedir olamazlar, güçleri yetmez
10. sebîlen : sebîl, yol

١٠

تَبَارَكَ الَّذى اِنْ شَاءَ جَعَلَ لَكَ خَيْرًا مِنْ ذلِكَ جَنَّاتٍ تَجْرى مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهَارُ وَيَجْعَلْ لَكَ قُصُورًا

(10) tebarakellezi in şae ceale leke hayram min zalike cennatin tecri min tahtihel enharu ve yec’al leke kusura
o mübarektir ki, dilerse sana bundan daha hayırlısını getirir cennetler altından nehirler akan ve sana saraylar, köşkler yapar

1. tebâreke : mübarektir
2. ellezî : ki o
3. in : eğer
4. şâe : diledi
5. ceale : kıldı, yaptı
6. leke : senin için, sana
7. hayren : daha hayırlı
8. min zâlike : bundan
9. cennâtin : cennetler, ağaçlı bahçeler
10. tecrî : akar
11. min tahti-hâ : onun altından
12. el enhâru : nehirler
13. ve yec’al : ve kılar, yapar
14. leke : senin için, sana
15. kusûren : köşkler, saraylar

١١

بَلْ كَذَّبُوا بِالسَّاعَةِ وَاَعْتَدْنَا لِمَنْ كَذَّبَ بِالسَّاعَةِ سَعيرًا

(11) bel kezzebu bis saati ve a’tedna li men kezzebe bis saati seiyra
Hayır! onlar yalanladılar kıyamet saatini yalanlayan kimselere hazırladık kıyamet saatini çılgın bir ateşle

1. bel : hayır
2. kezzebû : uydurdular, yalanladılar
3. bi es sâati : o saati, kıyâmeti
4. ve a’tednâ : ve hazırladık
5. li : için, …e
6. men kezzebe : tekzip eden kimseler, yalanlayanlar
7. bi es sâati : o saati, kıyâmeti
8. saîren : alevli ateş, cehennem

Sayfa:360

١٢

اِذَا رَاَتْهُمْ مِنْ مَكَانٍ بَعيدٍ سَمِعُوا لَهَا تَغَيُّظًا وَزَفيرًا

(12) iza raethüm mim mekanim beiydin semiu leha teğayyuzav ve zefira
Onları gördüğün zaman uzak mekandan onlar bu ateşin öfkesini ve uğultusunu işitirler

1. izâ : olduğu zaman
2. raet-hum : onları gördü
3. min mekânin : bir mekândan, bir yerden
4. baîdin : uzak
5. semiû : işittiler
6. lehâ : onu, onun
7. tegayyuzan : öfkeli (olan)
8. ve zefîran : ve uğultulu (olan)

١٣

وَاِذَا اُلْقُوا مِنْهَا مَكَانًا ضَيِّقًا مُقَرَّنينَ دَعَوْا هُنَالِكَ ثُبُورًا

(13) ve iza ülku minha mekanen dayyikam mükarranine deav hünalike sübura
Atıldıkları zaman onun dar bir yerine elleri bağlanmış olarak orada helak (diye) çağırırlar

1. ve izâ : ve olduğu zaman
2. ulkû : atıldılar
3. min-hâ : ondan, oradan
4. mekânen : bir mekân, bir yer
5. dayyıkan : dar, sıkışık
6. mukarrenîne : yakınlaştırılmış, (birbirine) bağlanmış olanlar
7. deav : davet ettiler, çağırdılar (istediler)
8. hunâlike : orada
9. subûran : helâk olmak, yok olmak

١٤

لَاتَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُورًا وَاحِدًا وَادْعُوا ثُبُورًا كَثيرًا

(14) la ted’ul yevme süburav vahidev ved’u süburan kesira
Bugün bir kere yok olmayı istemeyin bir çok defa yok olmayı isteyin

1. lâ ted’û : davet etmeyin, çağırmayın (istemeyin)
2. el yevme : bugün (o gün)
3. subûran : helâk olmak, yok olmak
4. vâhıden : bir, bir defa
5. ved’û (ve ud’û) : ve davet edin, çağırın (isteyin)
6. subûran : helâk olmak, yok olmak
7. kesîren : çok, defalarca

١٥

قُلْ اَذلِكَ خَيْرٌ اَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتى وُعِدَ الْمُتَّقُونَ كَانَتْ لَهُمْ جَزَاءً وَمَصيرًا

(15) kul e zalike hayrun em cennetül huldil leti vüidel müttekun kanet lehüm cezaev ve mesiyra
De ki: bu mu hayırlıdır? yoksa ebedilik cenneti mi? muttaki olanlara o vaat edilen mükafat olarak onların olacak ve dönüş yerleri

1. kul : de
2. e zâlike : bu mu
3. hayrun : daha hayırlı
4. em : yoksa
5. cennetu : cennet
6. el huldilletî (huldi elletî ) : halidin olan, ebedî olan ki o
7. vuide : vaadedilen
8. el muttekûne : takva sahipleri
9. kânet : oldu, …dır
10. lehum : onlar için, onlara
11. cezâen : ceza, karşılık, mükâfat
12. ve masîren : ve dönüş yeri

١٦

لَهُمْ فيهَا مَا يَشَاؤُنَ خَالِدينَ كَانَ عَلى رَبِّكَ وَعْدًا مَسْؤُلًا

(16) lehüm fiha ma yeşaune halidin kane ala rabbike va’dem mes’ula
Onlar için orada istedikleri şeyler ebedi olarak (vardır) Rabbinin üzerinde bir vaattir yerine getirilmesi istenen

1. lehum : onlar için
2. fî-hâ : orada
3. : şeyler
4. yeşâûne : dilediler
5. hâlidîne : ebedî
6. kâne : olan
7. alâ : üzerine
8. rabbi-ke : senin Rabbin
9. va’den : bir vaad
10. mes’ûlen : istenen

١٧

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللّهِ فَيَقُولُ ءَاَنْتُمْ اَضْلَلْتُمْ عِبَادى هؤُلَاءِ اَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبيلَ

(17) ve yemve yahşüruhüm ve ma ya’büdune min dunillahi fe yekulü e entüm adleltüm ibadi haülai em hüm dallüs sebil
Kıyamet günü onları bir araya toplayıp Allah’tan başka taptıkları şeylerle (onlara) diyecek siz mi saptırdınız? bu kullarımı yoksa onlar mı yollarını şaşırdılar?

1. ve yevme : ve o gün
2. yahşuru-hum : onları haşredecek, toplayacak
3. ve mâ : ve şeyler
4. ya’budûne : tapıyorlar
5. min dûnillâhi (dûni allâhi) : Allah’tan başka
6. fe : böylece, sonra
7. yekûlu : diyecek
8. e entum : siz mi
9. adleltum : saptırdınız, dalâlete düşürdünüz
10. ibâdî : kullarım
11. hâulâi : bunlar
12. em : veya, yoksa
13. hum : onlar
14. dallû : saptılar, dalâlete düştüler
15. es sebîle : sebîl, yol

١٨

قَالُوا سُبْحَانَكَ مَا كَانَ يَنْبَغى لَنَا اَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِكَ مِنْ اَوْلِيَاءَ وَلكِنْ مَتَّعْتَهُمْ وَابَاءَهُمْ حَتّى نَسُواالذِّكْرَ وَكَانُوا قَوْمًا بُورًا

(18) kalu sübhaneke ma kane yembeğiy lena en nettehize min dunike min evliyae ve lakim metta’tehüm ve abaehüm hatta nesüz zikr ve kanu kavmen bura
(putlar) Derler: Biz seni tenzih ederiz yaraşmazdı bize senden başka veliler edinmek lâkin sen onları varlığa daldırdın ve babalarını hatta (seni) hatırlamayı unuttular ve helake giden bir kavim oldular

1. kâlû : dediler
2. subhâne-ke : sen sübhansın, münezzehsin
3. mâ kâne : olmadı, olmaz
4. yenbegî : yakışmaz, uygun olmaz
5. lenâ : bize
6. en nettehıze : edinmemiz
7. min dûni-ke : senden başka
8. min evliyâe : dostlar
9. ve lâkin : ve lâkin, fakat
10. metta’te-hum : onları metalandırdın, yararlandırdın
11. ve âbâe-hum : ve onların babaları
12. hattâ : oluncaya kadar, öyle ki
13. nesû : unuttular
14. ez zikra : zikir
15. ve kânû : ve oldular
16. kavmen : bir kavim
17. bûren : helâk olan

١٩

فَقَدْ كَذَّبُوكُمْ بِمَا تَقُولُونَ فَمَا تَسْتَطيعُونَ صَرْفًا وَلَا نَصْرًا وَمَنْ يَظْلِمْ مِنْكُمْ نُذِقْهُ عَذَابًا كَبيرًا

(19) fe kad kezzebuküm bima tekulune fe ma testetiy’une sarfev ve la nasra ve mey yazlim minküm nüzikhü azaben kebira
muhakkak sizi yalancı çıkardılar söylediğiniz sözden dolayı artık sizden azabı savmaya ve yardım etmeye güçleri yetmez sizden kim zulüm yaparsa ona büyük bir azap tattıracağız

1. fe kad : ve böylece oldu, olmuştu
2. kezzebû-kum : sizi yalanladılar
3. bimâ : den dolayı
4. tekûlûne : söylüyorsunuz
5. fe : artık
6. mâ testetîûne : gücünüz yetmez, muktedir olamazsınız
7. sarfan : uzaklaştırmak
8. ve lâ nasran : ve yardım olmaz
9. ve men : ve kim
10. yazlım : zulmeder
11. min-kum : sizden
12. nuzık-hu : ona tattırırız
13. azâben : bir azap
14. kebîren : büyük

٢٠

وَمَا اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلينَ اِلَّا اِنَّهُمْ لَيَاْكُلُونَ الطَّعَامَ وَيَمْشُونَ فِى الْاَسْوَاقِ وَجَعَلْنَا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً اَتَصْبِرُونَ وَكَانَ رَبُّكَ بَصيرًا

(20) ve ma erselna kableke minel murseline illa innehüm le ye’külunet taame ve yemşune fil esvak ve cealna ba’daküm li ba’din fitneh e tasbirun ve kane rabbüke besiyra
Biz göndermedik sizden öncede peygamberleri (başka bir şekilde) kesinlikle onlar yemek yiyorlar ve çarşılarda geziyorlardı sizin bazınızı yaptık bazınıza fitne sabredebilecek misiniz? senin Rabbin görendir

1. ve mâ erselnâ : ve göndermedik
2. kable-ke : senden önce
3. min el murselîne : resûllerden
4. illâ : ancak, den başka
5. inne-hum : muhakkak onlar
6. le ye’kulûne : mutlaka, gerçekten yerler
7. et taâme : yemek
8. ve yemşûne : ve yürürler
9. fî el esvâkı : çarşılarda
10. ve cealnâ : ve kıldık, yaptık
11. ba’da-kum : sizden bir kısmını
12. li ba’dın : bir kısmına
13. fitneten : bir fitne, bir imtihan
14. e tasbirûne : sabredecek misiniz
15. ve kâne : ve oldu, …dır
16. rabbu-ke : senin Rabbin
17. basîren : en iyi gören

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s